Prawdziwy sens szabatu – praktykowanie bezinteresownej miłości na wzór samego Boga
Miłość na wzór Boga. Człowiek chory na ‘wodną puchlinę’ (obrzęk tkanek / niewydolność sercową lub nerkową) nadmiernie gromadzi płyny organiczne. Jezus nie nawołuje do złagodzenia form odpoczynku w szabat, ale nadaje mu nowe znaczenie. Prawdziwy szabat i jego odpoczynek to praktykowanie powszechnej i bezinteresownej miłości na wzór tej, jaką Bóg nas miłuje. Taką miłość należy szerzyć.
Słowa ewangelii na dzisiaj (30 października 2026 r.):
Z ewangelii wg św. Łukasza: Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. A oto zjawił się przed Nim pewien człowiek chory na wodną puchlinę. Wtedy Jezus zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów: «Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?» Lecz oni milczeli. On zaś dotknął go, uzdrowił i odprawił. A do nich rzekł: «Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz, nawet w dzień szabatu?» I nie mogli mu na to odpowiedzieć.
Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 14,1-6):
Obraz: Opowiadanie o uzdrowieniu chorego w czasie posiłku szabatowego rozpoczyna w ewangelii św. Łukasza część biesiadną, która po cudzie przywrócenia zdrowia choremu na wodną puchlinę prezentuje trzy przypowieści o uczcie. To wyraźne odniesienie do królestwa Bożego i wspólnoty. Posłucham słów tej historii. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.
Myśl: Człowiek chory na wodną puchlinę to opis faryzeusza, który porzuca Boga, źródło wody żywej, a nieustannie skoncentrowany jest na swoim ja. Brama do Bożego miłosierdzia jest dla takiego faryzeusza zbyt ciasna. Jego ego nie pozwala mu przez nią się przecisnąć. W Jezusie Bóg objawia się jako miłosierdzie, miłość i czułość. Faryzeusz nie potrafi tego zrozumieć i przyjąć. Stawia przepis prawa ponad zrozumienie i jego znaczenie dla człowieka. Stawia się w miejscu Boga, ale surowego i fałszywego.
Emocja: Miłość na wzór Boga. Człowiek chory na ‘wodną puchlinę’ (obrzęk tkanek / niewydolność sercową lub nerkową) nadmiernie gromadzi płyny organiczne. Jezus nie nawołuje do złagodzenia form odpoczynku w szabat, ale nadaje mu nowe znaczenie. Prawdziwy szabat i jego odpoczynek to praktykowanie powszechnej i bezinteresownej miłości na wzór tej, jaką Bóg nas miłuje. Taką miłość należy szerzyć.
Wezwanie: Poproszę o uzdrowienie mojej niezdolności do rozumienia i dostrzegania miłosierdzia Boga. Podziękuję za Jego gesty, które ukazują prawdziwą miłość do człowieka.
Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam ze słów o. Silvano Faustiego SJ: Panie, uzdrów naszą głupotę, która każdy Twój dar przemienia w posiadanie i przemoc śmierci. Opróżnij nas z pychy, abyśmy mogli przejść przez drzwi prawdy i życia. Amen.


Skomentuj artykuł