Rozpoznać ‘Światło’ w zwyczajnej codzienności

Uczyć się odczytywać znaki Bożej obecności i działania. To jest trudna rzecz, ale nie zostaniemy z tego zwolnieni. Pan zostawia nam wolność, ale oczekuje na dobrowolną współpracę. W świecie ducha przymus nie ma wartości. To nie jest samowola czy uleganie zachciankom, ale Bóg na serio traktuje naszą wolność i ją nam zostawia.

Słowo ewangelii na dzisiaj (2 lutego 2026 r. – Święto Ofiarowania Pańskiego):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:
«Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu
w pokoju, według Twojego słowa.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,
któreś przygotował wobec wszystkich narodów:
światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela».
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».
Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy.
A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 2,22-40):

Obraz: Trzy obrazy pełne treści stanowią motyw przewodni tego fragmentu. To Prawo, Świątynia i proroctwo. One są znakami, obrazem Tego, który przybywa i jest zaprezentowany światu. Przyjrzę się Świętej Rodzinie, która dopełnia rzeczy przewidzianych przez Boga. Posłucham słów Symeona i przyjrzę się postaci prorokini Anny. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.
Myśl: Wszystko, co dzieje się ze Świętą Rodziną jest zaplanowane i przeprowadzone przez Boga. Zapowiedź, jaką usłyszał Zachariasz o narodzinach Jana Chrzciciela była także wypełnieniem tego planu, który trwał od wieków, a został oznajmiony Maryi w chwili Zwiastowania. Po ‘fiat – tak’ Maryi rzeczy dzieją się według Bożego planu. Wszystkie osoby, które w tym uczestniczą nie mają wyobrażenia ani co, ani kiedy ani jak się dokona. To czego się od nich Bóg domaga to przyzwolenie, zgoda na Boże działanie. Nic nie dzieje się wbrew człowiekowi. Bóg czeka na jego wolny wybór i współpracę z łaską.
Emocja: Uczyć się odczytywać znaki Bożej obecności i działania. To jest trudna rzecz, ale nie zostaniemy z tego zwolnieni. Pan zostawia nam wolność, ale oczekuje na dobrowolną współpracę. W świecie ducha przymus nie ma wartości. To nie jest samowola czy uleganie zachciankom, ale Bóg na serio traktuje naszą wolność i ją nam zostawia.
Wezwanie: Poproszę o łaskę uważności na Boże prowadzenie pośród różnych przeżyć i codziennych wyzwań. Podziękuję Panu za Jego zaufanie i pozostawianą mi zawsze wolność. To inspiruje.
Powtórzę w formie modlitwy hymn Symeona Nunc Dimittis... – Teraz, o Władco...