abp Bruno Forte
Poznanie Pana nikogo nie zwolni z coraz głębszego poszukiwania światła Jego Oblicza, raczej coraz bardziej będzie rozpalać pragnienie oczekiwania - oto dlaczego pragnienie i niepokój poszukiwania zawsze będą nieodłącznie związane z wiarą.
Robert Grzywacz SJ
Mędrcy widzą na Wschodzie gwiazdę, która budzi w nich pragnienie poznania tego, co ona zwiastuje - poznania Tego, na którego wskazuje. To nowe światło rodzi w nich twórczy niepokój, wyrywa ich ze "świętego spokoju" codziennej krzątaniny. Wzmaga pragnienie czegoś więcej, niejako "poszerza" ich serca, tak iż stają się gotowi wyruszyć w drogę.
Radio Watykańskie/ Ks. Krzysztof Syrek SAC
Narzędziem do zdobywania mądrości jest, tak bardzo przeceniana dziś, inteligencja. Słyszałem kiedyś dobrą definicję inteligencji i mądrości. Jaka jest różnica między człowiekiem inteligentnym a mądrym? Człowiek inteligentny to taki, który bardzo szybko znajdzie wyjście z trudnej sytuacji, w jakiej się znalazł. Człowiek mądry to taki, który nie wpadnie w trudną sytuację.
ks. Krzysztof Zimończyk SCJ / "Czas Serca"
Wynagradzamy Twemu Sercu, Maryjo! Nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca.
O. Piotr Jordan Śliwiński OFMcap
Sumienie człowieka jest myśleniem Boga (V. Hugo) - brzmi lirycznie, ale... co to jest?
Mieczysław Łusiak SJ
Natanael, zanim poznał Jezusa, miał o Nim złe mniemanie. Pytał: "Czyż może być co dobrego z Nazaretu?" Gdy poznał Jezusa, szybko zmienił zdanie i zgodził się ze swoimi kolegami, którzy już byli pod Jego wrażeniem, bo Go poznali wcześniej.
Jerzy Iwanow SJ
W sytuacji, gdy coraz więcej ludzi obojętnieje na wiarę, a społeczeństwa coraz bardziej degradują się moralnie, protestanci i katolicy szukają możliwości współpracy w dziele głoszenia Ewangelii.
Jan Konior SJ
Mimo negatywnego obrazu islamu, liczba wyznawców tej religii wciąż wzrasta. Wielu muzułmanów jest przekonanych, że islam już w niedługim czasie będzie jedyną religią świata.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Człowiek jako wolna istota ma możliwość udzielania Panu Bogu zarówno pozytywnej jak i negatywnej odpowiedzi na Jego wezwanie do udziału w Bożym życiu i Bożym szczęściu. Odrzucenie Bożego zaproszenia nazywane jest w języku religijnym grzechem.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Dobro zakorzenione i ugruntowane w osobie ludzkiej określa się mianem cnót i darów Ducha Świętego. Cnota jako stała dyspozycja rozumu i woli reguluje postępowanie człowieka, porządkuje jego uczucia oraz kieruje jego postępowaniem w celu upodobnienia się osoby ludzkiej do Boga.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Sumienie uważane jest za właściwość wypływającą z wnętrza człowieka, która uzdalnia do świadomego i wolnego kształtowania własnego życia oraz podejmowania w nim decyzji dotyczących określonych działań. Jest ono swego rodzaju władzą, organem czułym na wartości moralne. Posiada zdolność rozpoznawania jakości ludzkiego postępowania: dobra, które należy czynić i zła, którego trzeba unikać. Chrześcijanie uważają je za najtajniejszy ośrodek i sanktuarium człowieka, w którego wnętrzu rozbrzmiewa głos samego Boga. Ono też w sposób istotny odróżnia człowieka od każdej innej istoty żywej.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Uczucia skłaniają człowieka do działania lub go od niego odwodzą. Podstawowym uczuciem człowieka jest miłość, wywołana upodobaniem dobra. Dzięki niej człowiek pragnie osiągnąć dobro i ma nadzieję na jego uzyskanie. Osiąganiu dobra zawsze towarzyszy uczucie przyjemności i radości. Natomiast w przypadku czynienia zła doświadcza smutku lub gniewu.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Ocena ludzkiego postępowania zależy od wybranego przedmiotu działania (to, co się robi), intencji działającego (to, co się zamierza osiągnąć przez dany czyn) oraz od okoliczności, które towarzyszą działaniu. O dobru lub złu konkretnego czynu decyduje przedmiot. Ważna jest również intencja działającego. Nie można jednak usprawiedliwić złego działania podjętego w dobrej intencji. Cel bowiem nie uświęca środków.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Każdy człowiek - jako obraz i podobieństwo Boże - jest ze swej natury istotą wolną i odpowiedzialną. Przysługuje mu prawo korzystania z wolności moralnej i religijnej. Ten przywilej pociąga za sobą konsekwencje: to człowiek ma obowiązek odkrywać szczęście, którym Pan Bóg chce go obdarować, a nadto o nie całym swym postępowaniem zabiegać.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Boże dzieło stworzenia obrazuje pragnienie Boga, by dzielić się z całym stworzeniem szczęściem, którego źródłem i dawcą jest sam Bóg. Jest ono darem. O jego przyjęciu decyduje człowiek korzystając z posiadanej wolności. O tym, jak być szczęśliwym według zamiarów Boga nauczał ludzi Jezus Chrystus. Centralny temat Jezusowego orędzia stanowią błogosławieństwa (Mt 5, 3-12). W nich potwierdził miłość Boga do ludzi, a także powołanie człowieka do życia z Nim w jedności i szczęściu przez całą wieczność.
Katechizm Kościoła Katolickiego
To, że stawiamy pytania, nawet wówczas, gdy nie znajdujemy na nie zadowalającej odpowiedzi, wskazuje stan niepewności. Racjonalne decyzje, rozstrzygające o całości życia ludzkiego można oprzeć tylko na odpowiedziach. Odpowiedzi takie otrzymujemy w dyskusjach na temat problemów etycznych. Staramy się przy tym uzasadniać je bardziej lub mniej racjonalnymi argumentami moralnymi, które mają potwierdzać słuszność podejmowanych działań. W tego rodzaju sytuacjach w sposób nieuświadomiony odwołujemy się do posiadanej godności. Czym ona jest? Jakie posiada znaczenie dla człowieka?
Katechizm Kościoła Katolickiego
Na dręczące ludzi pytania o sens ich życia na ziemi jedni widzą go w zdobywaniu najwyższych stanowisk czy władzy. Inni tego sensu - a także własnego szczęścia - doszukują się w bezpiecznym bytowaniu, jeszcze inni w możliwościach zdobywania wiedzy umożliwiającej poznawanie świata, w którym żyją.
Mieczysław Łusiak SJ
Jan Chrzciciel stał wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: "Oto Baranek Boży". Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem.
Tomasz Kot SJ
Sobór Watykański II naucza, że Kościół taką samą czcią otacza Eucharystię jak Pismo Święte. To znaczy, że nie da się zastąpić jednego drugim.
Gdy czytamy Pismo Święte, słowo usłyszane wewnętrznie, w ciszy, zostaje potwierdzone słowem usłyszanym zewnętrznie. I te dwa «słowa» nie są sobie przeciwne. Stają się komplementarne i tworzą całość. Równoważą się nawzajem i umacniają.
{{ article.description }}