Sieć pełna ryb wszelkiego rodzaju – czy naprawdę rozumiemy słowa Jezusa?

Co ‘rozumiemy’ z nauczania Jezusa? Rozumieć to w praktyce przyjąć i żyć tymi Jezusowymi prawdami na co dzień. Uczniowie z gorliwością odpowiadają twierdząco, ale życie pokaże im, jak daleko są od zrozumienia tego, co mówi Pan. Podobnie może być i z nami.

Słowa ewangelii na dzisiaj (30 lipca 2026 r.):

Z ewangelii wg św. Mateusza: Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak jest». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».
Gdy Jezus dokończył tych przypowieści, oddalił się stamtąd.

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 13,47-53):

Obraz: Przypowieść o sieci z rybami wszelkiego rodzaju jest obrazem sądu ostatecznego. Posłucham tej opowieści Jezusa. Zwrócę uwagę na swoje myśli i skojarzenia oraz reakcje na perspektywę rozliczenia, jakie ma nastąpić na końcu świata.
Myśl: Przypowieść kładzie nacisk na to, co było obecne już we wcześniejszej historii o chwaście, a mianowicie na cierpliwość Boga wobec zła. Aż do końca świata źli i dobrzy będą istnieć obok siebie. Tak, jak i wcześniej, można to interpretować jednostkowo, w przypadku każdej osoby, ale też i społeczności. Ewangelia, ziarno zasiane w ludzkich sercach na pewno przyniesie owoc (trzydziesto-, sześćdziesięcio- czy stokrotny – to jest drugorzędne) W każdym przypadku, jednak zło i dobro istnieją obok siebie. Nie możemy być ‘zero-jedynkowi’. Jezus pokazuje nam drogę cierpliwości i łagodności – wobec innych, ale i wobec siebie.
Emocja: Co ‘rozumiemy’ z nauczania Jezusa? Rozumieć to w praktyce przyjąć i żyć tymi Jezusowymi prawdami na co dzień. Uczniowie z gorliwością odpowiadają twierdząco, ale życie pokaże im, jak daleko są od zrozumienia tego, co mówi Pan. Podobnie może być i z nami.
Wezwanie: Poproszę o łaskę odwagi, bym bardziej szukał tego, co podoba się Bogu niż ludziom. Podziękuję za ‘iskierki nadziei’, które prowokują mnie do dobra i wzrostu.
Zakończę modlitwą o otwarcie się na Boże prowadzenie: Najłaskawszy Boże, Ojcze, Synu i Duchu Święty, porusz moją wyobraźnię, bym umiał zauważyć w codzienności Twoją obecność. Daj mi odwagę, bym bardziej słuchał Ciebie niż innych. Obdarz mnie łaską cierpliwości, bym był wyrozumiały wobec braci i sióstr i mniej zapatrzony w siebie. Panie, ucz mnie łagodności. Amen.