Czeka nas dekada chaosu i arogancji
Grad pocisków. Spustoszenie. Śmiercionośne maszyny, a „z pysków ich wychodzi ogień” (Ap 9,17). O co w tym wszystkim chodzi? To nie zawody w przeciąganiu liny ani rywalizacja pretendentów do pokojowej nagrody Nobla. To bezpardonowa walka o władzę nad światem, której scenariusz znamy z księgi Apokalipsy. Opadają maski i tracą znaczenie górnolotne hasła obnażając brutalne oblicza przywódców i nasze własne grzechy. Odpowiedź na pytanie „po której stronie stoisz?” staje się dla wielu kwestią życia lub śmierci.
Na początku na Ziemi był „męt i zamęt”. Tak przekłada na język polski fragment z pierwszych stron Biblii ks. Jakub Wujek. Prorocy zapowiadali, że jeśli człowiek zerwie przymierze z Bogiem, wszystko powróci do tego początkowego chaosu. Niebo stanie się jakby z ołowiu, a ziemia będzie usuwała się spod nóg. Ale „męt i zamęt” nie będzie końcem – przypominają trzej Ewangeliści i św. Jan w Apokalipsie. Choć trudno w to uwierzyć, wszystko zmierza ku pełni królestwa Bożego na Ziemi.
DEON.PL POLECA
Jak nie stracić nadziei w tę Dobrą Nowinę, gdy w tylu miejscach na świecie giną ludzie, ich domy są bombardowane, brakuje prądu i wody, a lęk i bezsilność stają się wszechobecnym doświadczeniem?
Odpowiedzią, jaką znajduję na to trudne pytanie, jest solidarność, bo lęk i bezsilność karmią się izolacją. Jedynie solidarność ponad podziałami może uchronić nasze serca przed trucizną nienawiści.
W Pakistanie muzułmanie i chrześcijanie jednoczą się w modlitwie o pokój. Liderzy różnych religii zgromadzeni w meczecie Baitun Naseer w Rochester (USA) apelują, by obchody Ramadanu i Wielkiego Postu stały się wspólnym wołaniem o jedność i pokój. Odezwę wikariusza apostolskiego Arabii Południowej, bp. Paolo Martinelliego, o jedność w modlitwie, popierają lokalni liderzy innych wyznań. Wołają, by zamiast straszenia się nawzajem powrócić do autentycznego i odpowiedzialnego dialogu. „Stabilności i pokoju nie buduje się wzajemnymi groźbami” – przypomniał papież Leon XIV. Nadzieja płynie z więzi między ludźmi, a nie z narzucania przemocą takich czy innych decyzji. Bezpieczeństwa nie zapewnią zbrojenia, lecz stanie na straży własnego serca.
Czeka nas z pewnością dekada chaosu i manifestowania się arogancji przywódców wielkich mocarstw i zwiedzonych przez nich maluczkich. W tej sytuacji Apokalipsa św. Jana wzywa chrześcijan, aby odcięli się od mechanizmów przemocy, które rządzą światem, by zaniechali odwetu. Św. Jan przypomina, abyśmy pamiętali, że zło zostało już pokonane, choć jeszcze wierzga i uderza ogonem w spektakularnej agonii. Zachowajmy spokój pośrodku burzy, bo to wszystko musi się stać, aby wyszło na jaw, co ludzie mają w sercu.
Pierwsi chrześcijanie tęsknili za końcem świata zapowiadanym w Apokalipsie, którą należy odczytywać symbolicznie. Tęsknili za końcem skorumpowanego świata i za przyjściem w jego miejsce królestwa pokoju i wzajemnej miłości. Nie szukajmy więc apokaliptycznej bestii w ludziach winnych rozpętania piekła na Bliskim Wschodzie czy w Ukrainie. Szukajmy tej bestii w sobie. Nie pozwólmy jej dochodzić do głosu. Walczmy przeciwko złu, które w nas się zakorzenia, abyśmy ten czas chaosu przetrwali i nie musieli się wstydzić swoich postaw. Takie jest przesłanie Apokalipsy, które staje się dzisiaj szczególnie aktualne.
Ta wojna rozgrywa się na oczach świata. Ale świat woli nie patrzeć.
Po terrorystycznym ataku Hamasu na Izrael 7 października 2023 roku rozpoczęła się najkrwawsza odsłona konfliktu bliskowschodniego. Granica między obroną a odwetem szybko się...
Skomentuj artykuł