Jezus ostrzega przed tą pułapką. Możemy wpaść w nią wszyscy

Jezus mocno ostrzega przed sytuacją, w której łatwo można pouczać innych, a znacznie trudniej spojrzeć na własne życie. W dzisiejszej Ewangelii padają słowa o obłudzie, poklasku i pragnieniu bycia zauważonym. Ale to nie jest tylko opowieść o faryzeuszach sprzed dwóch tysięcy lat. To także pytanie o nas: czy moja wiara naprawdę przemienia moje życie, czy czasem zamieniam Ewangelię w zbiór zasad, których oczekuję przede wszystkim od innych?

Słowo na dziś (Mt 23,1-12)

Z ewangelii wg św. Mateusza: Wówczas przemówił Jezus do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: «Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.

Komentarz do Ewangelii (sobota, 22 sierpnia 2026 r.)

Obraz: Św. Mateusz nie pisze tylko o historycznym wydarzeniu. On przekazuje orędzie dobrej nowiny, która realizuje się w czasie. A zatem, Jezus przemawia nie tylko do ówczesnych tłumów i swych uczniów, ale do rzeszy uczniów wszystkich czasów, ostrzegając „przed uczonymi w Piśmie i faryzeuszami”. Posłucham tych słów. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.

Myśl: Pierwsze wersety przestrzegają przed ‘uczonymi w Piśmie i faryzeuszami’, którzy chcą narzucić standardy i obowiązki innym, ale sami ich nie przestrzegają. To są pozorni uczniowie i fałszywi nauczyciele. Kolejne wersety wskazują na ich obłudę, robienie rzeczy na pokaz i udawanie. Nie przekazują bowiem tego, co chce Bóg, ale swoje egoistyczne ‘ja’. Są fałszywymi nauczycielami. Szukają poklasku i ludzkiej chwały, a oddawanie chwały Bogu to coś zupełnie innego. Ostatnie dwa wersety podkreślają, że wielkością w oczach Boga jest stawanie się małym, a chwałą pokora i służba.

Emocja: Nauczanie nie poparte przykładem to antyświadectwo. To grozi nam wszystkim. Jezus przemienia wodę w wino, zamieniając zewnętrzne Prawo na dar Ducha, nowe serce. A my postępujemy odwrotnie zamieniając wino wiary w wodę, zastępujemy Ewangelię przepisami prawa albo narzucając ją jako swego rodzaju skamielinę prawa. To jest pokusa obecna od samego początku Kościoła.

Wezwanie: Poproszę o odwagę skonfrontowania się z obecnym we mnie ‘nauczycielem Prawa i faryzeuszem’. Podziękuję za tych, którzy zachęcają mnie do postawy spójności i prawdy.
Zaplanuję sobie czas na rachunek sumienia ze swojej ‘spójności wewnętrznej’ i spowiedź, jeśli jej potrzebuję.