Kapucyn: masz prawo być „kochanym, chcianym i nieskończenie ważnym”
Brat Łukasz Podsiadły OFMCap w jednym ze swoich najnowszych wpisów na Facebooku podkreślił, że ludzka wartość nie zależy od umiejętności, efektów pracy ani tego, co człowiek wnosi do społeczeństwa. Zakonnik podkreśla, że każde życie zawsze jest darem, a człowiek – bez względu na okoliczności – ma prawo być „kochanym, chcianym i nieskończenie ważnym”.
Duchowny zaczyna od przykładu pani Zofii, która przychodzi do prowadzonej przez warszawskich kapucynów jadłodajni. Kobieta „niemal za każdym razem staje w progu z taką cichą, głęboką tremą. Kiedy podchodzi do drzwi, patrzy w podłogę i mówi z ogromnym zawstydzeniem: «Proszę brata, ja już do niczego się nie nadaję, tylko przeszkadzam, po co ja tu w ogóle przychodzę, po co żyje?… »”.
Kapucyn przyznaje jednak, że panią Zofię wystarczy przytulić i powiedzieć jej miłe słowo, by się rozchmurzyła.
Przyznaje następnie, że jako ludzie zostaliśmy wychowani w rzeczywistości, w której nasza wartość uzależniona jest od umiejętności, naszej pracy oraz tego, co wnosimy do społeczeństwa. Problem pojawia się jednak, kiedy przestajemy być produktywni, np. w obliczu starości lub choroby. W efekcie przestajemy być potrzebni. Takie myślenie to pułapka.
Zakonnik przywołuje obraz życia człowieka, który zarówno na jego początku, jak również na końcu jest bezradny i liczy na pomoc innych. Jednak nawet wtedy, gdy nie jest produktywny, nie traci swojej wartości i godności.
„Dziecko nie musi na siebie zarabiać, niczego nie produkuje, nie realizuje zadań, a jednak jego istnienie jest bezwarunkowo cenne, samo w sobie zachwycające i chciane. Z wiekiem, kiedy znów stajemy się zależni od innych, kiedy drżą nam ręce i potrzebujemy pomocy przy najprostszych rzeczach, wracamy do tej samej prawdy” – pisze kapucyn i dodaje:
„Bóg nie działa w «próżni». On wplata swoją troskę w ludzką czułość. Posługuje się drugim człowiekiem w taki sposób, że podaje ciepłą zupę, przytula przez czyjeś ramiona i leczy zawstydzenie spojrzeniem pełnym szacunku. Kiedy pozwalamy komuś pomóc sobie, dajemy mu zarazem szansę na czynienie dobra”.
Zakonnik podkreśla, że największą wartością, jaką otrzymujemy od Boga, jest nasze życie – dokładnie takie, jakie ono jest – a nie nasza sprawność czy sukcesy.
Brat Łukasz Podsiadły OFMCap przywołuje również obraz Małej Tereski, która uważała, że wszystko jest łaską, również zmaganie z chorobą, niedoskonałość, zmęczenie i poczucie „własnej bezradności, w którym na nowo uczymy się polegać na innych”.
Zwraca zwraca się do wszystkich, którzy zmagają się z poczuciem bycia niepotrzebnym i bezwartościowym. Podkreśla, że każde życie zawsze jest darem, a człowiek – bez względu na okoliczności – ma prawo być „kochanym, chcianym i nieskończenie ważnym”.
Przeczytaj cały wpis:
Brat Łukasz / Facebook / DEON.pl / red


Skomentuj artykuł