Bóg nie jest księgowym naszych zasług – jest hojniejszy niż nasze wyobrażenia

Negatywne emocje. To częsty przypadek, że fałszywe wyobrażenia oraz idące za nimi oczekiwania obnażają, że nie do końca rozumiemy, co to znaczy być uczniem Chrystusa. Zbyt często jesteśmy przywiązani do naszych koncepcji intelektualnych i duchowych. Czasami wytrąca nas z tego zauroczenia jakiś dramat, jakiś opatrznościowy splot okoliczności. Bóg oczyszcza nas, wstrząsa, abyśmy wrócili na drogę bliskości z Nim.

Słowa ewangelii na dzisiaj (20 września 2026 r. – XXV Niedziela Zwykła):

Z ewangelii wg św. Mateusza: Albowiem królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: "Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam". Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: "Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?" Odpowiedzieli mu: "Bo nas nikt nie najął". Rzekł im: "Idźcie i wy do winnicy!" A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: "Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych!" Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: "Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzyśmy znosili ciężar dnia i spiekoty". Na to odrzekł jednemu z nich: "Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje i odejdź! Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?" Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 20,1-16):

Obraz: Przypowieść o robotnikach w winnicy stanowi dla nas nie lada wyzwanie. ‘Kłóci się’ z naszym poczuciem sprawiedliwości społecznej, ale jednocześnie obnaża nasze merkantylne podejście do zbawienia. Posłucham te historii. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.
Myśl: Ważne jest jakich obrazów, jakiego języka używamy do opisania zbawienia i tego, jak się ono realizuje w naszym życiu. Zbawienie nie jest dziełem człowieka, ale darem Boga. Dlatego mylny jest obraz zdobywania, ‘podbijania nieba’, jaki sobie wytworzyliśmy. Chcemy zdobywać niebo tak, jakby ono było formą ‘zapłaty’ za podjęty wysiłek. A tymczasem, zbawienie nie jest owocem wysiłku człowieka, lecz jest darem Boga. Dlatego robotnicy otrzymują równą ‘zapłatę’, bo taka jest hojność gospodarza. Nawet ci pierwsi otrzymali to, na co się umówili, choć postrzegali to jako ‘niesprawiedliwość’.
Emocja: Negatywne emocje. To częsty przypadek, że fałszywe wyobrażenia oraz idące za nimi oczekiwania obnażają, że nie do końca rozumiemy, co to znaczy być uczniem Chrystusa. Zbyt często jesteśmy przywiązani do naszych koncepcji intelektualnych i duchowych. Czasami wytrąca nas z tego zauroczenia jakiś dramat, jakiś opatrznościowy splot okoliczności. Bóg oczyszcza nas, wstrząsa, abyśmy wrócili na drogę bliskości z Nim.
Wezwanie: Poproszę o łaskę uwolnienia mnie od przywiązania do własnych wyobrażeń i wizji zbawienia. Podziękuję Panu, że o każdym czasie i w każdej sytuacji wychodzi, aby nas ‘nająć’ do pracy w winnicy.
Zakończę spontaniczną modlitwą albo skorzystam z propozycji o. Silvano Faustiego SJ: Ojcze dobry, Ty nie patrzysz na zasługi, ale oceniasz według miary swojego bezgranicznego miłosierdzia, spraw, abyśmy nie zamykali się w naszej bezdusznej sprawiedliwości, ale otwierali się na ciepło Twojej dobroci, która kocha małych i ostatnich. Amen.