Między postem a weselem – jak odnaleźć Boży rytm w codziennym życiu

Czy w życiu duchowym zawsze trzeba trzymać się utartych schematów? Jezus, odpowiadając na pytania o post, pokazuje, że prawdziwa wiara wymaga rozeznania czasu, elastyczności serca i gotowości na Bożą nowość. Bo nie każde „stare bukłaki” są w stanie pomieścić to, co Bóg chce dziś w nas wlać.

Słowo na dziś (Mk 2,18-22)

Z ewangelii wg św. Marka: Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Niego i pytali: «Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?» Jezus im odpowiedział: «Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo pana młodego mają u siebie. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć.
Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze [część] ze starego ubrania i robi się gorsze przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki; i wino przepadnie, i bukłaki. Lecz młode wino [należy wlewać] do nowych bukłaków».

Komentarz do Ewangelii (Poniedziałek, 19 stycznia 2026 r.)

Obraz: Jezus jest ze swoimi uczniami w Galilei, nad Jeziorem Genezaret. Naucza tłumy, ale wielu przychodzi też do ‘Jego domu’. Sposób życia uczniów Jana i faryzeuszów jest inny od naśladowców Pana. Mamy więc pytania, kontrowersje, a czasami pretensje. Przyjrzę się swoim wyobrażeniom i odczuciom.

Myśl: Jezus zwraca uwagę na bardzo ważny element życia wspólnotowego, który niejednokrotnie budzi napięcia i kontrowersje wśród uczniów. Jest wiele pomysłów, wiele dróg, jakimi można podążać naśladując Pana. Nie wszystko jest odpowiednie w każdym czasie. To może dotyczyć spraw rzeczywiście istotnych, jak zachowanie przykazań, czci dla eucharystii, ale też drugorzędnych, jak postawa na modlitwie (klęczeć czy stać), nie jeść mięsa w piątek i wiele innych, o które często toczymy zażarte spory. Jezus jest ‘nowością’, która czasami burzy nasze schematy i wytrąca nas z utartych ścieżek.

Emocja: Rozpoznanie ‘właściwego czasu’. To jest bardzo ważne zadanie dla ucznia Pańskiego, nauczyć się rozpoznawać czas właściwy. Umieć odróżnić jeden od drugiego i znaleźć najlepsze formy świętowania, cieszenia się, ale i odczuwania pokuty, postu i umartwienia. Jezus jest dla nas przykładem ‘zdrowego balansu’ duchowo-cielesnego.

Wezwanie: Poproszę o łaskę pokoju ducha i umysłu w uczeniu się rozeznawania ‘stosownego czasu’ na wszystko. Podziękuję za całą formację ludzką i religijną, jaką otrzymałem.
Zaplanuję sobie czas na rachunek sumienia, ze szczególnym akcentem na dziękczynienie.