Wniebowzięcie NMP: Spotkanie, które łączy testamenty

„A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” Ewangelista posługuje się tytułem Pan. Był on przypisywany Zmartwychwstałemu. Elżbieta nazywa Maryję Matką mojego Pana – Theotόkos. To pierwszy tytuł, jaki został w Kościele przypisany Maryi. Zdziwienie jest nie tylko początkiem filozofii, ale też fundamentem doświadczenia religijnego.

Słowa ewangelii na dzisiaj (15 sierpnia 2026 r. – Uroczystość Wniebowzięcia NMP)

Z ewangelii wg św. Łukasza: W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana».
Wtedy Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.
Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.
Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.
Święte jest Jego imię -
a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją.
On przejawia moc ramienia swego,
rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych.
Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia.
Ujął się za sługą swoim, Izraelem,
pomny na miłosierdzie swoje -
jak przyobiecał naszym ojcom -
na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki».
Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 1,39-56):

Obraz: W Uroczystość Wniebowzięcia NMP czytamy w ewangelii opis ‘Nawiedzenia’ św. Elżbiety przez Maryję. To spotkanie jest kontynuacją historii ‘Zwiastowania’. Znak zapowiedziany przez Anioła Gabriela urzeczywistnia się. Spotkanie Elżbiety i Maryi to jedyne spotkanie Jezusa i Jana w ewangelii św. Łukasza.
Myśl: Spotkanie Maryi i Elżbiety to jedyne w swoim rodzaju spotkanie znaczących osób ‘napełnionych Duchem Świętym’. Maryja jest ‘pełna łaski’, a owocem działania Ducha Świętego jest błogosławieństwo Elżbiety między niewiastami i błogosławieństwo dla jej syna – owocu jej łona. Obie kobiety „dotknęło skuteczne i przemożne działanie Boga”. Nic nie zostało im narzucone. Spotkanie Maryi i Jej krewnej Elżbiety łączy Stary i Nowy Testament. Inicjatywę ma Ta, ‘która uwierzyła’. Obie jednak świadczą o tym, że słowa Pana się spełniają wobec tych, którzy wierzą.
Emocja: „A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” Ewangelista posługuje się tytułem Pan. Był on przypisywany Zmartwychwstałemu. Elżbieta nazywa Maryję Matką mojego Pana – Theotόkos. To pierwszy tytuł, jaki został w Kościele przypisany Maryi. Zdziwienie jest nie tylko początkiem filozofii, ale też fundamentem doświadczenia religijnego.
Wezwanie: Poproszę o łaskę umiejętnego odczytywania w tekstach Starego Testamentu i w wydarzeniach życia zbawczej interwencji Boga. Podziękuję Panu za Jego nieustanne wychodzenie nam naprzeciw.
Zakończę modlitwą Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi...