Nic nie może nas wyrwać z ręki Boga. To jest tajemnica życia wiecznego

Nic nie może nas wyrwać z ręki Boga. To jest tajemnica życia wiecznego
O. Wiesław Dawidowski OSA (fot. wideoblog "Szukając śladów Jezusa"

- Jezus nas zapewnia, że nic nie może wyrwać nas z ręki Jego Ojca. To jest tajemnica życia wiecznego, życia innego niż jakiekolwiek nam znane, życia wiary - mówi o. Wiesław Dawidowski OSA  w kolejnym odcinku wideobloga "Szukając śladów Jezusa". Razem z augustianinem podążamy po Ziemi Świętej poszukując lepszego rozumienia słów Jezusa o Dobrym Pasterzu.

Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
J 10, 27-30

Jak rozumiał Jezus swoją rolę Dobrego Pasterza? Żeby to spróbować lepiej zrozumieć, udajemy się z o. Dawidowskim do jednej z wiosek beduińskich położonej nieopodal Jerozolimy, w której do dziś hodowane są owce, a ich stada wypasane są na pastwiskach Pustyni Judzkiej.

Jak zwraca uwagę o. Dawidowski, najważniejszy przekaz tej ewangelii zawarty jest w słowach, że nikt nie może nas wyrwać z rąk Jezusa, Dobrego Pasterza. Co ono znaczy? To możemy zobaczyć, gdy przeniesiemy się do Jerozolimy do Doliny Gehenny i tam uświadomimy sobie los ludzi, którzy poszli na zatracenie.

Idąc Doliną Gehenny o. Dawidowski przypomina zapisy ze Starego Testamentu mówiące o tym, że w czasach przed przybyciem Hebrajczyków, miejscowe ludy kananejskie w tym miejscu składały krwawe ofiary ze swoich dzieci, z pierworodnych. Ten kult zatrzymał się wraz z osiedleniem się tu Izraelitów, ale w późniejszych czasach niektórzy królowie judzcy kontynuowali ten pogański proceder.

- Jezus wielokrotnie w Ewangelii odwołuje się do Doliny Gehenny jako do miejsca odrzucenia wszystkich niesprawiedliwych, w którym znajdą się miejsce wszyscy potępieni na karę ognie piekielnego – opisuje o. Dawidowski.

Nad Doliną Gehenny wznosi się Wzgórze Złej Rady, gdzie według tradycji arcykapłani mieli podjąć decyzję o zgładzeniu Jezusa. U podnóża wzgórza, w Dolinie Gehenny, płonął ogień – w nim miasto spalało swoje odpady. Dolina była wysypiskiem śmieci Jerozolimy, które usuwano spalając sterty odpadów. Dnem doliny płynął również ściek, wielka jerozolimska kloaka.

W czasach Jezusa w dolinie spalane były również ciała przestępców skazanych na karę śmierci, na karę krzyża.

- Rzymianie znaczyli swoje panowanie znakami krzyża. Prawdopodobnie w tej dolinie zostałby skremowany Jezus, gdyby po ukrzyżowaniu Jego ciała nie wynegocjował od Piłata Józef z Arymatei i nie umieścił Go w grobowcu wykutym w skale - wyjaśnia o. Dawidowski.

W Dolinie Gehenny spalano także wszystkie odpady pozostałe po owcach i kozłach składanych w ofierze w Świątyni Jerozolimskiej.

- Gdy Jezus mówi, że owce, które darował mu Ojciec, są trwale trzymane w Jego ręku i nic nie może ich wyrwać z Jego ręki, to odnosi się do tej sytuacji, do sytuacji z Doliny Gehenny. Owce, które Jezus nabył własną krwią i własną ofiarą, są na trwałe złączone z Nim tak mocno, że otrzymują nowe życie. I to nie chodzi tylko o życie wieczne, ale o nową jakość życia, w której nikt, kto wierzy w Jezusa, nie będzie podlegał potępieniu - tłumaczy o. Dawidowski.

Zobacz cały odcinek wideobloga o. Wiesława Dawidowskiego

„Podobny jest do pasterza pasącego swe stado. Jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie” - ten opis z proroka Izajasza przywołuje o. Dawidowski, by dać obraz wyobrażenia, jakie Stary Testament przekazał na temat Mesjasza.

- Takie było oczekiwania mesjańskie wszystkich proroków Izraela. Mesjasz ma być pasterzem swojego ludu - ludu, który jest pozbawiony pasterza i jak owce stoi bezradnie na polu, pasąc się samotnie - dopowiada o. Dawidowski.

- Pasterz Izraela to pasterz czuły. Dlatego, gdy Jezus mówi o sobie: Ja jestem dobrym pasterzem, to właśnie odnosi się do obrazu owej czułości, czułości Ojca, czułości pasterskiej, czułości Boga względem nas - mówi augustianin.

Stając pośród stada pasącego się na Pustyni Judzkiej, o. Dawidowski zwraca uwagę, że owca wobec pasterza zawsze na początku będzie trochę uciekać, będzie trochę płochliwa, nieufna.

- Ale kiedy już pasterz weźmie ją na swoje ręce, będzie bezpieczna - podkreśla o. Dawidowski. I dodaje: - Jezus nas zapewnia, że nic nie może wyrwać nas z ręki Jego Ojca. To jest tajemnica życia wiecznego, życia innego niż jakiekolwiek nam znane, życia wiary.

Augustianin, doktor teologii fundamentalnej, publicysta. W latach 2009-2013 był chrześcijańskim współprzewodniczącym Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. W latach 2012-2021 był przełożonym prowincjalnym polskich augustianów. Autor tomików „Święty Augustyn” i „Święta Rita” w serii „Wielcy ludzie Kościoła”. Członek Zespołu Laboratorioum „Więzi”.

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.
abp Grzegorz Ryś
27,93 zł
39,90 zł

Słowo rozpala wiarę, z wiary rodzi się nadzieja

Teksty abp Grzegorza Rysia to Ewangelia głoszona z niezwykłą mocą i wiarą. Autor, jak mało kto przekazuje Słowo, które nie jest przysłonięte efektowną retoryką, ale żywym doświadczeniem...

Skomentuj artykuł

Nic nie może nas wyrwać z ręki Boga. To jest tajemnica życia wiecznego
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.