Rodowód Jezusa skrywa ważne przesłanie. Te znaki Bożego błogosławieństwa możemy dostrzegać każdego dnia

W Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny czytamy opowieść o rodowodzie Jezusa. Ale to nie jest klasyczny życiorys; raczej nietypowe przesłanie wiary, które przypomina, że na co dzień możemy doświadczać znaków Bożego błogosławieństwa. 

Ewangelia na dziś (Mt 1,1-16.18-23)

Z Ewangelii wg św. Mateusza:

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida.

Dawid był ojcem Salomona, a matką była [dawna] żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.

Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: "Bóg z nami".

Komentarz do Ewangelii (8 września 2026) 

Obraz: Początek Ewangelii św. Mateusza nie jest klasycznym życiorysem Jezusa. Jest to raczej refleksja teologiczna wyrażająca przesłanie wiary w takiej nietypowej formie literackiej. Historia świata jest uporządkowana, ukierunkowana na cel, jakim jest zbawienie człowieka. Ono się realizuje w odpowiednim, przewidzianym opatrznościowo czasie.

Myśl: W Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny czytamy opowieść o przyjściu na świat Jezusa. On wchodzi do historii człowieka przez Maryję. Jest poczęty i zrodzony przez jej ‘fiat – niech mi się stanie’. Rodowód, jaki prezentuje św. Mateusz, jest natomiast rodowodem Józefa. On początkowo nie chciał przyjąć ojcostwa, choć byli już z Maryją po pierwszym etapie zaślubin i zamieszkiwali jeszcze osobno. Ostatecznie zgadza się na przyjęcie ojcostwa, by nie narazić Maryi na zniesławienie.

Emocja: „Aby się wypełniło słowo Pańskie”. W ten sposób Ewangelista Mateusz interpretuje wydarzenia z życia Jezusa jako ‘wypełnienie’ zapowiedzi Pisma. Takie podejście zostało zapoczątkowane przez ówczesne środowiska judaistyczne, które widziały zapowiedzi Starego Testamentu spełnione w osobie i dziele Jezusa Chrystusa.

Wezwanie: Poproszę, bym potrafił słuchać, przyjmować i wypełnić Słowo Boże skierowane do mnie. Podziękuję Bogu za znaki Jego błogosławieństwa dla ‘wszystkich narodów’, jakich możemy doświadczać na co dzień. Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam ze słów o. Silvano Faustiego SJ: Ojcze, spraw, abyśmy nie bali się przyjąć Twojego Syna, którego zechciałeś zrodzić w naszym człowieczeństwie; zlikwiduj nasz opór, abyśmy potrafili w naszej biedzie dostrzec dzieła Twojej wielkiej Miłości. Amen.