Kochaj i rób, co chcesz

 Kochaj i rób, co chcesz
Zygmunt Kwiatkowski SJ
6 lat temu

Słynne powiedzenie św. Augustyna powtarzane jest przez wieki, powtarzane z pewnym niepokojem, żeby nie stało się efektownym sloganem, prowokującym przyjęcie i usprawiedliwienie relatywizmu moralnego. Istnieje bowiem stale obawa, że złe zrozumienie tej maksymy może się stać przyczyną rozpasania moralnego. Nie wszystko bowiem, co dziś nazywa się miłością, zgadza się z tą, o jaką chodziło św. Augustynowi.

- Nie wszystko jest miłością ewangeliczną, a skądinąd wiadomo, że największym zagrożeniem dla każdej prawdziwej cnoty są jej podróbki, które tę cnotę ośmieszają, dewaluują i od niej odstręczają zdrowo myślących ludzi.

Może więc, powtarzając za Augustynem jego "Kochaj i rób, co chcesz", musimy mieć jasność, co rozumie on przez miłość (kochaj) i co oznacza dla niego wolność (co chcesz). Musimy wiedzieć, że nie chodzi mu tu o wszystko, co dzisiaj określa się mianem miłości, ale o miłość ewangeliczną, której uczył i uczy Chrystus, albo raczej: którą ON BYŁ, I KTÓRĄ ON JEST także obecnie.

Również w przypadku wolności nie chodzi o wszystko, cokolwiek się dzisiaj tym mianem obdarza, bo byłoby to nobilitowaniem libertynizmu i ubieraniem w szlachetną szatę wolności tego wszystkiego, co mało ma z nią wspólnego, a co stanowi jej skażenie, albo czasem nawet szkodliwą i niebezpieczną patologię. Jasne, że potrzebne jest w tym względzie jakieś uprawnione odniesienie do autorytetu, do kogoś, kto w imieniu wspólnoty uwiarygodnia określone twierdzenia i nauczania.

Św. Augustyn jako członek Kościoła, a do tego posiadający w nim godność biskupa, mówił o miłości zgodnie z jej rozumieniem we wspólnocie Kościoła. To samo dotyczy także problemu wolności.

Ważne jest również, aby nie ujmować tego zagadnienia wyłącznie w kategoriach formalno-prawnych, bowiem wtedy otwiera się przestrzeń i daje się pożywkę dla faryzeizmu, którego zdecydowanym przeciwnikiem był przecież sam Jezus. "Litera zabija", uczy św. Paweł, a "duch ożywia". Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu (przy czym trzeba pamiętać, że prawdziwy dialog polega na wzajemnym szacunku jego uczestników).

Oczywiście nie można od dialogu oczekiwać szczytów doskonałości. Byłoby to naiwnością i, de facto, takie perfekcjonistyczne oczekiwania sprzeciwiałyby się tylko realnemu dialogowi. Powinno się jednak do tego dążyć. Dlatego trzeba napiętnować wszelkie formy wulgarności czy traktowanie drugiego jako przeciwnika, przeznaczonego do zniszczenia, dbając o to, aby nasz dialog przyczyniał się, zgodnie ze swoją naturą, zarówno do kształtowania postawy miłości, jak i do dojrzewania ku prawdziwej wolności. W dialogu widać całą prawdę o nas samych, na ile miłość i wolność są w nas prawdziwe. Doskonałą tego ilustracją, są fora internetowe, takie jak to na portalu DEON.pl.

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.

Skomentuj artykuł

Kochaj i rób, co chcesz
Komentarze (14)
R
rafi
21 stycznia 2015, 21:27
Rz 13, 8-10
E
ewa
22 lipca 2013, 01:26
Ważne jest również, aby nie ujmować tego zagadnienia wyłącznie w kategoriach formalno-prawnych (...)Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu (przy czym trzeba pamiętać, że prawdziwy dialog polega na wzajemnym szacunku jego uczestników). Dialog jest przeciwstawiony tutaj logice formalizmu prawnego, ktory zabija ducha. Baza autentycznego dialogu stanowi „wzajemny szacunek jego uczestnikow” – Szkoda, ze nie bylo go zbyt duzo na niniejszym forum. ... Niestety tzw. "tradycjonaliści" są niedokształceni głównie w czytaniu ze zrozumieniem i jak coś nie jest napisane w ich skostniałym języku ideologicznym, do którego zredukowali teologię i filozofię, to od razu wystawiaja pazury i zęby.
OZ
o. Zygmunt
22 lipca 2013, 00:19
Ważne jest również, aby nie ujmować tego zagadnienia wyłącznie w kategoriach formalno-prawnych (...)Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu (przy czym trzeba pamiętać, że prawdziwy dialog polega na wzajemnym szacunku jego uczestników). Dialog jest przeciwstawiony tutaj logice formalizmu prawnego, ktory zabija ducha. Baza autentycznego dialogu stanowi „wzajemny szacunek jego uczestnikow” – Szkoda, ze nie bylo go zbyt duzo na niniejszym forum.
OZ
o. Zygmunt
22 lipca 2013, 00:17
Ważne jest również, aby nie ujmować tego zagadnienia wyłącznie w kategoriach formalno-prawnych (...)Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu (przy czym trzeba pamiętać, że prawdziwy dialog polega na wzajemnym szacunku jego uczestników). Dialog jest przeciwstawiony tutaj logice formalizmu prawnego, ktory zabija ducha. Baza autentycznego dialogu stanowi „wzajemny szacunek jego uczestnikow” – Szkoda, ze nie bylo go zbyt duzo na niniejszym forum.
L
L
20 lipca 2013, 15:09
jako szczepionkę na nierozumność logiki gender polecam książkę niejakiego Karola Wojtyły, Miłość i odpowiedzialnoiść; kto ją przeczyta ze zrozumieniem ma szansę zatrybić istotę Logosu...
20 lipca 2013, 14:32
"Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu". Definiowanie ewangelicznej miłości i wolności poprzez dialog ? Czy Chrystus dialogował ?  Czy dobrą nowinę ustala się w dialogu ? ...Najlepiej z nową lewicą na gender studies albo samym Michnikiem ... Pomyśl zanim napiszesz. Perspektywa gender to typowa konwencjonalna monologiczna cybernetyczna logika  czasem udajaca dialog. Autentyczny dialog ma paradygmat trialogiczny, opiera się na prawie naturalnym a w ostateczności na boskiej triadycznej istocie, na Logosie Trójcy. Mechaniczne powtarzanie lewych czy prawych obiegowych banałów nie zastąpi kontemplacji i własnych dociekań.
PM
prorok mniejszy
20 lipca 2013, 03:34
"Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu". Definiowanie ewangelicznej miłości i wolności poprzez dialog ? Czy Chrystus dialogował ?  Czy dobrą nowinę ustala się w dialogu ? ...Najlepiej z nową lewicą na gender studies albo samym Michnikiem
20 lipca 2013, 00:24
Pełny cytat brzmi następująco (spójrzmy na kontekst całej wypowiedzi): św. Augustyn (†430) "Podkreślamy zatem: czyny ludzkie tylko miłością różnią się pod względem swej wartości. Niejeden czyn wygląda zewnętrznie na dobry, choć nie wyrasta z korzenia miłości. Podobnie i kwiaty mają ciernie. Niejeden czyn wygląda na surowy i twardy, choć dokonuje się go dla wychowania, z pobudki miłości. Dlatego polecamy ci jedno krótkie zdanie: Kochaj i czyń, co chcesz! Gdy milczysz, milcz z miłością; gdy mówisz, mów z miłości; gdy karcisz, karć z miłości; gdy przebaczasz, przebaczaj z miłości. Niechaj tkwi w sercu korzeń miłości; wyrośnie z niego tylko dobro." homilia na 1. List św. Jana (hom. 7,8) ... uwypuklając więc kontekst: Ame et fac, quos vis, sed ama  czyli kochaj i rób co chceszm ake kochaj. A owo kochać znaczy oczywiście jak Jezus, jak Bóg (miłujcie się wzajemnie JAK Ja was umiłowałem stanowi istotę nowego przykazania). Czyli nie ma definicji miłosci, lecz kochać to iść do drugiego z Jezusem. Kontemplacja ewangeliczna i sakramenty są źródłem tej wiedzy, madrości i umiejetności.
20 lipca 2013, 00:16
"Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu". Definiowanie ewangelicznej miłości i wolności poprzez dialog ? Czy Chrystus dialogował ?  Czy dobrą nowinę ustala się w dialogu ? ... Co wiecej, według dzisiejszego stanu badań (nie tylko teologicznych dociekań) to jest nawet trialog. Na podobieństwo Boże jesteśmy stworzeni (na podobieństwo Triady Osób czyli Trójcy) i spotkaniem, każdym autentycznym, rządzi paradygmat trialogu.
B
baranek
19 lipca 2013, 21:26
Dla pytającego "sic": Dobrej Nowiny nie ustala się w dialogu, Dobrej Nowiny się nie ustala. Ale Dobrą Nowinę przekazuje się w dialogu, tak jak została ona przekazana przez Słowo odwieczne. Słowo ze swej istoty jest dialogiczne, a nie monologiczne. Chyba, że mylisz Słowo z imperatywem kategorycznym ;-)
PS
Piotr Słowiński
19 lipca 2013, 17:45
Narszecie głos rozsądku w lawinie 'miłościowej' histerii
X
xxx
19 lipca 2013, 09:41
Pełny cytat brzmi następująco (spójrzmy na kontekst całej wypowiedzi): św. Augustyn (†430) "Podkreślamy zatem: czyny ludzkie tylko miłością różnią się pod względem swej wartości. Niejeden czyn wygląda zewnętrznie na dobry, choć nie wyrasta z korzenia miłości. Podobnie i kwiaty mają ciernie. Niejeden czyn wygląda na surowy i twardy, choć dokonuje się go dla wychowania, z pobudki miłości. Dlatego polecamy ci jedno krótkie zdanie: Kochaj i czyń, co chcesz! Gdy milczysz, milcz z miłością; gdy mówisz, mów z miłości; gdy karcisz, karć z miłości; gdy przebaczasz, przebaczaj z miłości. Niechaj tkwi w sercu korzeń miłości; wyrośnie z niego tylko dobro." homilia na 1. List św. Jana (hom. 7,8)
S
Sorcier
18 lipca 2013, 19:37
Jezus nader często prowadził dialog. Wystarczy policzyć na kartach czterech ewangelii.
S
sic
18 lipca 2013, 18:29
"Konieczne jest zatem, aby zrobić miejsce dla ducha i nie ma na to innego sposobu jak tylko przez prowadzenie dialogu". Definiowanie ewangelicznej miłości i wolności poprzez dialog ? Czy Chrystus dialogował ?  Czy dobrą nowinę ustala się w dialogu ?

Skomentuj artykuł

Kochaj i rób, co chcesz
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.