#wiara

Jak dobrze znasz świętych? Czy potrafisz rozpoznać ich jedynie po krótkim opisie? Sprawdź swoją wiedzę, rozwiązując poniższy quiz. Powodzenia!

Z Joanną de Chantal mogą "zaprzyjaźnić" się zakonnice, matki wychowujące dzieci, ale też ci wszyscy, którzy czują się wyczerpani. Życie tej niezwykłej świętej, która przeszła naprawdę wiele, inspiruje, zachęca do dawania z siebie jak najwięcej. Gdy zabraknie nam sił, to właśnie do św. Joanny warto zwrócić się o pomoc.

W Glichowie, w domu podarowanym zakonowi, od września 2024 roku mieszkają razem bracia kapucyni i czterej mężczyźni z doświadczeniem bezdomności. Wspólnie modlą się, pracują i budują relacje oparte na Ewangelii. "Nasza nadzieja wypływa z Bożego Słowa. Przykładem jest Psalm 68 i werset: »Bóg przygotowuje dom dla opuszczonych«. Rozważając ten psalm, a szczególnie wspomniany fragment, postanowiliśmy na jego podstawie kształtować w sobie chrześcijańską nadzieję. To zdanie ma jednak dalszy ciąg" - mówi brat Tadeusz Starzec OFMCap. 

Leon XIV przyjął na audiencji pielgrzymów i biskupów, którzy przybyli do Rzymu z okazji wczorajszej beatyfikacji Floriberta Bwany Chuiego, który w 2007 roku w wieku zaledwie 26 lat zginął za wiarę. W gronie papieskich gości byli m.in. bliscy nowego błogosławionego, w tym jego matka, a także członkowie Wspólnoty Sant’Egidio, do której należał. W przemówieniu Leon XIV podkreślił, że bł. Floribert to człowiek pokoju, który nigdy nie zgadzał się na zło i wzór dla współczesnej młodzieży.

W komunistycznej Korei Północnej chrześcijanie są prześladowani, torturowani czy gwałceni... Mimo tych brutalnych represji ich liczba stale rośnie.

Jedni mówią, że "jest matką głupich". Inni uważają, że "nie może zawieść" i "umiera jako ostatnia". Czym tak naprawdę jest nadzieja i dlaczego Kościół właśnie teraz nam o niej przypomina? Niemal na półmetku ogłoszonego przez papieża Franciszka Roku Jubileuszowego - którego hasło brzmi "Pielgrzymi nadziei" - warto zastanowić się, czy cnota, o której ostatnio tyle się mówi, jest naprawdę obecna w naszym życiu.

- Zamykamy dwa lata Synodu Parafialnego, ale Synod był po to, by z niego Kościół odrodził się na nowo - mówił kard. Grzegorz Ryś. W Uroczystość Zesłania Ducha Świętego we wszystkich parafiach Archidiecezji Łódzkiej podczas liturgii Mszy Świętej miało miejsce zamkniecie tzw. Synodów Parafialnych, które od września 2023 roku trwały w parafiach.

Jakiś czas temu trafiła do mnie bardzo ciekawa i mądra książka „Duchowa moc. Charyzmaty, które zmieniają życie Kościoła” napisana przez bpa Andrzeja Siemieniewskiego i Krzysztofa Sowińskiego. Lektura wywołała we mnie wiele różnych refleksji, nie tylko z racji zbliżającej się uroczystości Zesłania Ducha Świętego.

Prałatura personalna Opus Dei udostępniła wzruszające i unikatowe nagranie przedstawiające święcenia 20 nowych kapłanów, które odbyły się kilka dni temu w Rzymie. Czegoś takiego nie ogląda się często.

Nadchodzący Festiwal dla Życia 2025 odbędzie się pod znaczącym hasłem "Nie bój się". Organizatorzy wydarzenia wychodzą naprzeciw temu, co określają jako być może największą bolączkę współczesnego świata - lękowi. Celem festiwalu jest nie tylko zwrócenie uwagi na lęk, który choć potrzebny do ochrony, potrafi też obezwładniać i prowadzić do życia "kanapowego", ale przede wszystkim pokazanie, jak można go pokonać. Kluczem ma być zaufanie Bogu i działanie w religijnej wspólnocie.

Były takie dni, kiedy nie chciałam już żyć. Leżałam w łóżku i czułam, że zapadam się w bezkresną czarną otchłań. Świat był szary, a ja samotna, smutna, bezsilna. Nie miałam siły walczyć, już dawno oddaliłam się od Boga, życie przygniatało mnie swoim ciężarem. Padła diagnoza: depresja.

Ogień zwykle kojarzy się z trudnym do opanowania żywiołem, który wszystko pochłania i niszczy. Nie sposób jednak wyobrazić sobie świata bez niego. Człowiek nauczył się korzystać z jego dobrodziejstw i w pewnym stopniu go opanował. Nie zawładnął nim jednak nigdy na stałe. Taką moc ma jedynie Bóg.

Wielkimi krokami zbliża się uroczystość Zesłania Ducha Świętego, na parafialnych stronach pojawiają się zaproszenia na czuwania, różne wydarzenia katolickie i pierwsze "katolickie" naparzanki. Ci, którzy modlą się tylko w ciszy i na klęcząco, walą w "tańczących protestantów". Ci, których karmią wspólnoty charyzmatyczne, patrzą z politowaniem na osoby modlące się na różańcu. I tak w kółko, kolejny rok z rzędu, choć coraz mniej mnie to dziwi i zaskakuje.

Oto siostry w biało-różowych habitach, które choć skryte za klauzurą, są bardzo bliskie sercu Kościoła. Poznaj Siostry Służebnice Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji - zakon kontemplacyjny, którego duchowość opiera się na adoracji Najświętszego Sakramentu oraz szczególnym oddaniu Duchowi Świętemu. Dowiedz się więcej o ich życiu, powołaniu i charyzmacie - zobacz film ukazujący codzienność wspólnoty, pełną modlitwy, ciszy, ale też radości i nadziei.

Święty Paschalis Baylon to postać, która nie mówi nam zbyt wiele. Był to hiszpański franciszkanin, pasterz, kucharz i furtian. Prowadził skromne, pokorne, lecz niezwykle głębokie życie. Bezgranicznie oddał się Bogu, w zamian za co otrzymał dar czytania w ludzkich sercach, sumieniach oraz charyzmat proroczy.

Poznaj modlitwę za wstawiennictwem świętego Leopolda Mandicia, świętego kapucyna, który w czasie ziemskiego życia był cenionym spowiednikiem i wzorem łagodności. Dziś może być patronem wszystkich, którzy zmagają się z agresją, złością i niekontrolowanymi wybuchami gniewu.

Kościół - o ile wiem - jest jedyną wspólnotą, która głosi nie własną doskonałość, ale doskonałość Jezusa Chrystusa. Innymi słowy, jesteśmy wspólnotą zbawionych grzeszników. Oczywiście nie usprawiedliwia to generującego cierpienie zła, które w Kościele było i będzie (w dodatku często popełniane przez jego liderów). Nie możemy jednak zapomnieć, że każdy z nas grzeszy i krzywdzi innych, tyle że w różnym stopniu i nie zawsze łamiąc prawo.

Pod hasłem "Zmartwychwstały Chrystus – nasza Nadzieja chwały" potrwa do 10 maja w Kościele katolickim w Polsce XVII Ogólnopolski Tydzień Biblijny. Przedmiotem wspólnotowej lektury są w tym roku Pierwszy i Drugi List Pawła Apostoła do Koryntian i Pierwszy List św. Piotra.

Charyzmaty od wieków wzbudzają ciekawość, inspirują do zaangażowania, ale też stawiają konkretne pytania i budzą wątpliwości. Jako zjawisko zakorzenione w Piśmie Świętym i tradycji Kościoła stanowią jeden z kluczowych tematów refleksji teologicznej oraz praktyki duchowej. Dziś, gdy Kościół musi stawić czoła niełatwym wyzwaniom współczesności, m.in. globalizacji i zmianom kulturowym, pytanie o rolę charyzmatów nabiera nowego znaczenia. Czy nadal potrzebujemy tych niezwykłych darów Ducha Świętego? Jak wpisać je w bogactwo ponad dwudziestowiecznej tradycji teologicznej Kościoła katolickiego? Jakie miejsce zajmują one w codziennym życiu wiernych?

„Ja jestem Bogiem Abrahama, Izaaka, Jakuba, Pedra, Marietty, Armony, Marisy, Szymona – Bogiem wszystkich ludzi. Bierze od nas swoje nazwisko. Nazwiskiem Boga jest każdy z nas”, wyjaśnił. Stąd wniosek, że biorąc „nazwisko od naszych imion, Bóg tworzył naszą historię” – pisał papież Franciszek i Stefan von Kempis w książce „Księga ognia”.

{{ article.description }}