Być uczniem Jezusa to zadanie na całe życie

Przynależność do Jezusa obejmuje całe nasze życie. Ta misja obejmuje: ‘nauczanie w synagogach’ czyli poznawanie i życie Pismem świętym, historią zbawienia przeżywaną we wspólnocie wierzących; ‘głoszenie Ewangelii’, dobrej nowiny – na zasadzie świadectwa; ‘lecząc choroby i słabości’ – to zarazem świadectwo o mocy Pana i działającego we wspólnocie Ducha Świętego, jak i przekonujący i uwiarygodniający znak Jego łaski.

Słowo ewangelii na dzisiaj (25 stycznia 2026 r.) – Niedziela Słowa Bożego:

Z ewangelii wg św. Mateusza: Gdy [Jezus] posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego.
Droga morska, Zajordanie,
Galilea pogan!
Lud, który siedział w ciemności,
ujrzał światło wielkie,
i mieszkańcom cienistej krainy śmierci
światło wzeszło.
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».
Gdy [Jezus] przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.
A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszystkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 4,12-23):

Obraz: Ewangelista Mateusz opisuje przejście od działalności Jana Chrzciciela do Jezusa. Okoliczności są dramatyczne. Jan zostaje uwięziony. Jezus opuszcza Nazaret i przenosi się do Kafarnaum, nad Jeziorem Galilejskim. Oczyma wyobraźni zobaczę te miejsca. Przyjrzę się swoim odczuciom.
Myśl: Początek dzisiejszego fragmentu zachęca nas, abyśmy pozwolili Panu na wezwanie nas do naśladowania Go i żyli teraźniejszością. Przeszłość już jest za nami. Przyszłość jeszcze się nie spełniła. To, co mamy to teraźniejszość, doświadczenie bliskości Królestwa i ‘nawracanie się’. Trzeba zdystansować się od ‘naszych pomysłów i planów’, zacząć żyć życiem ‘nawróconym’. Jezus chce być w centrum mojego życia – mam iść za Nim. To wymaga radykalnego oderwania się – natychmiast zostawić sieci i iść. Naśladowanie to droga – wędrówka za Panem. Pójście drogą powołania to misja – więź z Chrystusem i bycie ‘rybakami ludzi’.
Emocja: Przynależność do Jezusa obejmuje całe nasze życie. Ta misja obejmuje: ‘nauczanie w synagogach’ czyli poznawanie i życie Pismem świętym, historią zbawienia przeżywaną we wspólnocie wierzących; ‘głoszenie Ewangelii’, dobrej nowiny – na zasadzie świadectwa; ‘lecząc choroby i słabości’ – to zarazem świadectwo o mocy Pana i działającego we wspólnocie Ducha Świętego, jak i przekonujący i uwiarygodniający znak Jego łaski.
Wezwanie: Poproszę o łaskę wiary i odwagę do pójścia za Panem. Podziękuję, szczególnie w Niedzielę Słowa Bożego, za Jego Słowo, które ma moc, przemienia i prowadzi.
Zaplanuję sobie czas na systematyczną lekturę Pisma świętego, zwłaszcza w tych dniach.