Grzech nie stoi na przeszkodzie powołaniu. Jezus jest cierpliwy wobec naszych słabości

Grzech nie stoi na przeszkodzie powołaniu. Jezus jest cierpliwy wobec naszych słabości, z którymi jeszcze nie zerwaliśmy. Eucharystia zaś nie jest pokarmem tylko dla ludzi doskonałych. Zapominając o tym wypaczamy Bożą pedagogikę.

Słowo Ewangelii na dzisiaj (17 stycznia 2026 r.):

Z ewangelii wg św. Marka: Potem wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!». On wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Było bowiem wielu, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus usłyszał to i rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

Komentarz do ewangelii z dnia (Mk 2,13-17):

Obraz: Jesteśmy nad Jeziorem Galilejskim, pośród wielkiego tłumu, który przychodził do Jezusa, aby usłyszeć «naukę». W drugiej scenie jesteśmy pośród wielu «celników i grzeszników» na uczcie w domu Lewiego, którego Pan wezwał, aby «szedł za Nim».

Myśl: Nie jesteśmy niewolnikami Prawa ani nie jesteśmy skazani na potępienie. Możemy być oczyszczeni, grzechy mogą nam być odpuszczone. Pan wzywa nas, abyśmy «poszli za Nim». W tym kolejnym fragmencie ewangelii mamy drugą dyskusję «na temat relacji między Prawem a Ewangelią, między literą a Duchem». Kto ma prawo być np. przy stole eucharystycznym, jak traktować grzeszników, itp. Dzisiejszy fragment przekonuje nas, że grzech nie stoi na przeszkodzie powołaniu. Jezus jest cierpliwy wobec naszych słabości, z którymi jeszcze nie zerwaliśmy. Eucharystia zaś nie jest «pokarmem tylko dla ludzi doskonałych». Zapominając o tym wypaczamy Bożą pedagogikę.

Emocja: Nieosiągalny ideał. Eucharystia nie jest «nagrodą» za doskonałość, ale jest «pokarmem nawracających się», jest «lekarstwem dla słabych’, jest «wiatykiem» (chlebem na drogę do wieczności) dla tych, co stracili ufność i mają do przebycia długą drogę. Przystępujemy do Komunii, kiedy uznajemy: „Panie, nie jestem godzien”. Czynimy to nie własną mocą, ale z łaski Boga. Zawsze potrzebujemy Jezusowego «powołania grzeszników».

Wezwanie: Poproszę o łaskę uznania swojego grzechu, paraliżu, przekonania o «niegodności» i otwarcia uszu na Boże słowo: «wstań!». Podziękuję za obecność Matki, która zawsze prowadzi nas do Swojego Syna.
Zakończę modlitwą: Pod Twoją obronę...