Jezus wie, że wiara to nie ślepe przyjęcie jakichś formuł i wykonywanie jakichś gestów

Religijność jest rzeczywistością, która angażuje całego człowieka. Nie tylko umysł, nie tylko emocje, ale i ciało, rozum i ducha. Rozwijamy się w tym przez całe nasze życie. Posłucham słów, które Jezus dzisiaj do mnie kieruje. Przyjrzę się swoim reakcjom.

Czytania: Oz 14,2-10; Mk 12,28b-34

Z Ewangelii wg św. Marka:

Widząc, że Jezus dobrze im odpowiedział, zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?» Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych». Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary». Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Religijność jest rzeczywistością, która angażuje całego człowieka. Nie tylko umysł, nie tylko emocje, ale i ciało, rozum i ducha. Rozwijamy się w tym przez całe nasze życie. Posłucham słów, które Jezus dzisiaj do mnie kieruje. Przyjrzę się swoim reakcjom.

Myśl: Uczony w Piśmie zadał Jezusowi niekofrontacyjne pytanie, co świadczyło o tym, że prawdziwie szukał odpowiedzi na egzystencjalne pytanie i nie był nastawiony polemicznie. Jezus wie, że wiara to nie ślepe przyjęcie jakichś formuł i wykonywanie jakichś gestów, ale to nasze otwarte serce, duch, umysł i wola. Tylko wtedy, kiedy w wolności stajemy przed Bogiem, szukając oświecenia rozumu i poruszenia woli, będziemy mogli doświadczyć Jego pouczenia i poruszenia.

Emocja: „Daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary”. Uczony w Piśmie cytuje starożytne teksty, ale daje im swój szlif, świadczący o doświadczeniu, uważności i otwartości na Boże prowadzenie. Jest pierwszym uczonym w Piśmie, którego mądrość Jezus zauważa i uznaje. Zauważa wiedzę i rozeznanie w subtelnościach, ale przede wszystkim podkreśla świadomość celu, ku jakiemu zostaliśmy stworzeni. Nie tyle co, ale po co!

Wezwanie: Poproszę Pana o łaskę rozeznania tego po co mam wiedzę, wykształcenie, duchowość i życie tym. Podziękuję za wszystkich swoich wychowawców i nauczycieli życia.

Odprawię Drogę Krzyżową, czy to w miejscu kultu, czy gdzieś indywidualnie.