Wiara jest osobistą i wolną decyzją. Każdy musi ją podjąć

Tomasz miał wątpliwości i pokusę niewiary, owe "jeśli nie zobaczę śladu gwoździ... nie uwierzę". To "bankructwo orędzia paschalnego", już drugie po niepowodzeniu Marii Magdaleny. Jezus przeprowadza uczniów przez to trudne doświadczenie, aby i oni byli świadomi, że każdy musi przez nie przejść. Wiara jest osobistą i wolną decyzją każdego.

Słowo na dziś (J 20,24-29)

Z Ewangelii wg św. Jana: Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!» Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!» Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

Komentarz do Ewangelii (Piątek, 3 lipca 2026 roku)

Obraz: W święto Tomasza Apostoła jesteśmy w Wieczerniku, osiem dni po zmartwychwstaniu. Nie było go z uczniami, kiedy Pan ukazał się im owego wieczoru w dniu zmartwychwstania, tym razem, już bez Judasza, jest pośrodku pozostałych uczniów. Zobaczę to spotkanie. Posłucham jego dialogu z Jezusem. To jest lekcja dla nas wszystkich.

Myśl: W Wieczerniku zamyka się droga wiary pierwszych uczniów i świadków działalności Jezusa. Rozpoczyna się historia Kościoła misyjnego. To droga tych, którzy przyjmą i uwierzą w świadectwo samych Dwunastu i tych, którzy im towarzyszyli. To historia wspólnoty, która przez różne koleje losu zaniesie przesłanie Ewangelii na krańce świata. Tomasz był gotowy "umrzeć z Jezusem", wiedzieć, dokąd On "idzie". Nie ma go, jednak, wśród uczniów w dzień Zmartwychwstania, ale Pan objawia się i jemu, by mógł być Jego świadkiem aż po krańce ziemi i głosić "Ja Go widziałem!".

Emocja: Wiara, która staje się świadectwem. Tomasz miał wątpliwości i pokusę niewiary, owe "jeśli nie zobaczę śladu gwoździ... nie uwierzę". To "bankructwo orędzia paschalnego", już drugie po niepowodzeniu Marii Magdaleny. Jezus przeprowadza uczniów przez to trudne doświadczenie, aby i oni byli świadomi, że każdy musi przez nie przejść. Wiara jest osobistą i wolną decyzją każdego.

Wezwanie: Poproszę o łaskę spotkania mojego "Pana i Boga", rozpoznania Go w zgiełku świata. Podziękuję za przykład św. Tomasza, bo w nim wszyscy możemy się odnaleźć.
Zakończę powtarzając trzykrotnie modlitwę: Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu...