Nie martw się o jutro. Jezus przypomina, kto naprawdę troszczy się o twoje życie

Słowo na dziś (Mt 6,24-34)

Z ewangelii wg św. Mateusza: Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia? A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, małej wiary? Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane. Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy.

Komentarz do Ewangelii (Sobota, 20 czerwca 2026 r.)

Obraz: Ten fragment Kazania na Górze nie jest ‘manifestem’ przeciwko poważnemu podejściu do życia i obowiązków ani zachętą do ‘lekkiego’ ich potraktowania. Posłucham zatem tych słów Pana, przyglądając się swoim reakcjom. Pozwolę się poprowadzić do głębszego zrozumienia ich treści.

Myśl: Doświadczyliśmy tego wiele razy w życiu. Nadmierna troska i przejęcie nie dają nam nic dobrego. Raczej odbierają siły, koncentrują na mało znaczących szczegółach i wyczerpują, odbierając zdolność do działania. Łatwo wtedy zapominamy, że jesteśmy w ręku Boga, Jego dziećmi. Nadmierna troska przejmuje nad nami władzę, a my zaczynamy uzależniać życie od ‘gromadzenia dóbr’ i polegania na własnym wysiłku. Przestajemy wierzyć, że jesteśmy ‘dziećmi dobrego Ojca’, który lepiej wie, czego nam potrzeba.

Emocja: Nie troszczcie się ‘zbytnio’. Jezus nie zwalnia nas z obowiązku troski o rzeczy potrzebne do życia dla nas i braci. Nie odbiera nam także ‘przyjemności i radości’, jakie praca i służba dają. Sprzeciwia się i odrzuca ‘przesadny niepokój’, bo on czyni ‘nieludzkim’ nasze życie i wszelkie dobre dzieła.

Wezwanie: Poproszę o umiejętność przemiany swoich trosk w ufność w Bożą opatrzność. Podziękuję Panu za troskę, jaką On ma wobec nas, swoich dzieci.
Pomodlę się słowami modlitwy św. Ignacego: Zabierz, Panie, i przyjmij całą wolność moją, pamięć moją i rozum, i wolę moją całą, cokolwiek mam i posiadam. Ty mi to wszystko dałeś – Tobie to, Panie, oddaję. Twoje jest wszystko. Rozporządzaj tym w pełni wedle swojej woli. Daj mi jedynie miłość Twoją i łaskę, albowiem to mi wystarcza. [Amen].