To ty odpowiadasz za to, jaki będzie twój post. Potrzebne są właściwe intencje

Na początku Wielkiego Postu zadajemy sobie pytania o to, jaki jest sens tego czasu, co przed nami i jak go przeżyć najowocniej. Każdy przeżywa ten czas w swoim rytmie z indywidualną intensywnością. Ale też ponosi indywidualną odpowiedzialność za jego owocność. Jest też aspekt wspólnotowy, o którym nie można zapominać. Ma on swoją dynamikę. Może wzmacniać, pociągać, ale i też zniechęcać, powodować skrępowanie czy wewnętrzną blokadę.

Ewangelia na dziś (20 lutego 2026) 

Z Ewangelii wg św. Mateusza:

Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: «Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?» Jezus im rzekł: «Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć.

Komentarz do Ewangelii (Mt 9,14-15)

Obraz: Jesteśmy w Kafarnaum, w domu celnika Mateusza. Po wezwaniu, jakie Pan kieruje do niego, aby poszedł za Nim ów pogardzany przez pobożnych ‘publiczny grzesznik’ urządził wielką ucztę w swoim domu. Przyjrzę się tej sytuacji. Zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia.

Myśl: Na początku Wielkiego Postu zadajemy sobie pytania o to, jaki jest sens tego czasu, co przed nami i jak go przeżyć najowocniej. Pytanie uczniów Jana i faryzeuszy o przeżywanie postów zdradza ich wiele różnych odcieni. Po pierwsze jest tam element indywidualny, jednostkowy. Każdy przeżywa ten czas w swoim rytmie z indywidualną intensywnością. Ale też ponosi indywidualną odpowiedzialność za jego owocność. Jest też aspekt wspólnotowy, o którym nie można zapominać. Ma on swoją dynamikę. Może wzmacniać, pociągać, ale i też zniechęcać, powodować skrępowanie czy wewnętrzną blokadę.

Emocja: Właściwy czas na wszystko. Istotą jest nie to, co robić (pościć, nie pościć...), ale kiedy i w jakich okolicznościach. Nie jesteśmy związani zewnętrznymi przepisami i formami, ale to, co jest najważniejsze to odpowiednia dyspozycja ducha i właściwe intencje. Dotyczy to także naszego przeżywania Wielkiego Postu.

Wezwanie: Poproszę o umiejętność rozeznawania ‘właściwego czasu’ na wstrzemięźliwość i korzystanie z rzeczy z szacunkiem dla wrażliwości innych. Podziękuję Bogu za to, że prowadzi mnie do siebie przez wielkie bogactwo religijnych doświadczeń.
Zaplanuję sobie czas na Drogę Krzyżową indywidualnie czy we wspólnocie.