Nina Majek / "Wieczernik" luty 2010
Liturgia składa się ze znaków oznaczających różne aspekty relacji zachodzących pomiędzy człowiekiem a Bogiem. Służą one nawiązaniu kontaktu pomiędzy człowiekiem a światem nadprzyrodzonym. Za ich pośrednictwem może się dokonywać spotkanie pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Co w liturgii jest znakiem obecności Chrystusa?
ks. Tomasz Bać / "Wieczernik" luty 2010
Konstytucja o Liturgii Świętej Soboru Watykańskiego II podaje następujący cel roku liturgicznego: Z biegiem roku Kościół odsłania całe misterium Chrystusa, począwszy od wcielenia i narodzenia aż do wniebowstąpienia, do dnia Pięćdziesiątnicy oraz do oczekiwania błogosławionej nadziei i przyjścia Pana (KL 102).
Andrzej Krynicki / "Wieczernik" luty 2010
Z Ewangelii Jana wyłania się Jezus, który wie, że jest Panem, Mesjaszem – Zbawicielem, a także Synem Bożym
KLIM / "Dziennik Polski"
Ogólnopolskie Badanie Wynagrodzeń pokazało, co wpływa na wysokość naszych zarobków. Stopień doktora nie daje wyższych zarobków. Na podwyżkę - o nawet 10 tys. zł - można natomiast liczyć po skończeniu studiów podyplomowych MBA.
Majka Lisińska-Kozioł / "Dziennik Polski"
Na wernisaż przyszedł przed czasem. Spod czarnego, skórzanego kapelusza spojrzał jeszcze raz na swoje obrazy oraz zgromadzonych gości i zajął się wkładaniem butów. Przed chwilą prowadził auto, więc stopy musiał mieć gołe.
Bernard Häring CSsR / Wydawnictwo Homo Dei
Autor wyprowadza nas z formalnych i statycznych definicji katechizmowych sakramentu, łaski, wiary, nadziei, uwielbienia i prawa Bożego; wiedzie nas ku sercu tego, o czym przede wszystkim mówi teologia sakramentów: ku sakramentom jako znakom łaskawej obecności Boga w naszym życiu. Tych Bożych darów nie możemy sobie ani wysłużyć, ani na nie zarobić. One są nam po prostu dane. Są dane po to, byśmy mogli doświadczyć bezwarunkowej i nieskończonej miłości Boga i abyśmy dzieki temu doświadczeniu mogli zrozumieć sens życia jako takiego i sens naszego osobistego życia, a to zrozumienie wezwie nas do pełnej miłości więzi z Chrystusem.
Filip Musiał / "Dziennik Polski"
65 lat temu w Jałcie, wielkie mocarstwa przypieczętowały powojenny los Polski. Decyzje podjęte na Krymie były jednak tylko konsekwencją wcześniejszych ustaleń, zapomnianej konferencji "Wielkiej Trójki" w Teheranie.
Jakub Taczanowski / "Dziennik Polski"
Wspaniała romańska bazylika wznosi się ponad malowniczą, pełną wąskich zaułków, dzielnicą żydowską - oto morawski Třebíč , jedno z dwunastu miejsc w Republice Czeskiej wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Beata Topij-Stempińska / Wydawnictwo WAM
Książka wpisuje się w bardzo ważny obszar badań dotyczących instytucji i organizacji o charakterze wychowawczym i ich roli w procesie edukacji Polaków. Autorka ukazuje genezę i powstanie Krucjaty Eucharystycznej na tle innych organizacji dziecięcych i młodzieżowych w okresie II Rzeczypospolitej, omawia program, strukturę i formy działalności Krucjaty. Przedstawia również charakterystykę idei wychowawczych Krucjaty oraz specyfikę koncepcji wychowania w Polsce w latach międzywojennych.
Grażyna Starzak / "Dziennik Polski"
Jan Paweł II nazywał ich "ozdobą Kościoła". Zakonnicy i zakonnice pełnią swoją cichą, a jakże pożyteczną służbę w parafiach, szkołach, szpitalach, hospicjach i domach opieki.
Jarosław Naliwajko SJ
Nie wszystko w życiu trzeba brać na poważnie. Czasami potrzebny jest dystans. I - mniej więcej - o tym jest dzisiejszy odcinek.
Jarosław Naliwajko SJ
Mało kto by się spodziewał, że historia o kwiatkach może mieć swój finał. A jednak. Rzecz jasna, kontynuacja ta jest bardzo umowna, ale akurat do tego czytelnicy "Tam w zakrystii" powinni byli już przywyknąć.
François Chirpaz / "Przegląd Powszechny"
Tyrani próbowali uczynić człowieka istotą boską, uważali siebie za stojących ponad wszystkimi i decydowali o tym, co dobre, a co złe. Stać się Bogiem to ukryta obietnica kusiciela z Księgi Rodzaju. Troska o duchowość jest troską o człowieka.
Krzysztof Ołdakowski SJ / "Przegląd Powszechny"
Drogą do pogłębionej religijności jest dzisiaj przede wszystkim osobiste doświadczenie. Duchowość, nawet jeśli trochę przytłumiona, jest u każdego ciągłym sygnałem do stawiania najważniejszych pytań, na które sami nie znamy odpowiedzi. Człowiek przerasta siebie i potrzebuje drugiego, a ostatecznie Boga, by poznać bliżej siebie.
Małgorzata Bilska / "Przeglad Powszechny"
Z dr. hab. Bartłomiejem Dobroczyńskim, psychologiem, rozmawia Małgorzata Bilska
Anna Kolet-Iciek
Założyć żłobek!
- Po urodzeniu pierwszego dziecka pomyślałam, że warto by było mieć pracę, która dawałaby możliwość spędzania jak najwięcej czasu z córką - opowiada Beata Hermaszewska, z wykształcenia pedagog.
Petra Hirscher / Wydawnictwo Esprit
To całkiem jasne – ciąża jest stanem pięknym i wyjątkowym, jednak czasami również wyjątkowo męczącym. Spuchnięte nogi? Nerwowe poszukiwania odpowiedniej położnej i wózka dla waszego maleństwa? Natychmiastowa konieczność zjedzenia całego słoika kiszonych ogórków?
Dr. Wighard Strehlow / Wydawnictwo Esprit
Zapewne wiesz, że antybiotyki tak naprawdę nie są zdrowe dla Twojego organizmu, że nawet zwykłe tabletki przeciwbólowe zawierają substancje szkodliwe, a reklamowane w aptekach leki na grypę zwalczają jedynie objawy, a nie chorobę. Ale czy wiesz, czym możesz je zastąpić?
"Wychowawca" 2/2010
Wolontariat to bezpłatne, świadome i dobrowolne działanie na rzecz innych, wykraczające poza więzi rodzinno-koleżeńskie – mówi definicja Centrum Wolontariatu (www.wolontariat.org.pl). Wolontariusz może pracować w organizacjach pozarządowych i instytucjach publicznych. Pomaga w pracach biurowych, koordynuje projekty, pisze wnioski. Wolontariusze mogą pomagać osobom bądź rodzinom, które tej pomocy potrzebują. Główną grupą odbiorców pracy wolontariuszy są osoby niepełnosprawne. Jakie są zadania wolontariatu? Jaka jest jego rola w procesie wychowania? – o tym w lutowym numerze "Wychowawcy".
Karolina Kramkowska Jaszkowska / "Wychowawca"
Jasny, słoneczny korytarz. Ściany w kolorze szpinaku, na nich korkowe tablice z wielobarwnymi rysunkami. W powietrzu unosi się zapach środków dezynfekcyjnych. Popołudniową ciszę przerywa krzyk jednej z pensjonariuszek Domu Pomocy Społecznej im. Jana Pawła II. Pani Ania woła syna − nie pamięta, że on nie żyje, nie wie też, gdzie sama znajduje się obecnie. W drzwiach pojawia się starsza, siwiuteńka kobieta w błękitnym szlafroku. Nic nie mówi, przygląda się wolontariuszowi i zamyka drzwi.
{{ article.description }}