KAI / wm
O tym dlaczego polscy obrońcy życia popierają projekt ustawy całkowicie zakazującej aborcji, a co za tym idzie usuwający wyjątki z ustawy o planowaniu rodziny oraz o potrzebie edukacji prorodzinnej w szkołach mówi w rozmowie z KAI Ewa Kowalewska, prezesem Forum Kobiet Polskich, przedstawicielem Human Life International - Polska. Tłumaczy też na czym polega działalność pro-life.
Po pierwszej lekturze wywiadu postawiłem sobie dwa pytania: jestem jeszcze w Kościele katolickim, czy też wraz z wyborem Franciszka pojawił się nowy byt oraz czy muszę zostać jezuitą, aby zostać zbawionym?
Warto spróbować wydobyć ten wywiad z dyskusji o aborcji, homoseksualizmie, roli kobiet w Kościele katolickim i nowych formach ewangelizacji. Warto wydobyć to, co jest najistotniejsze: opis konkretnej relacji z Bogiem w codzienności papieża.
"Kościół ma obsesję na punkcie aborcji, małżeństw, gejów i antykoncepcji" - zawyrokował portal Wyborcza.pl (oraz dziesiątki innych, również zagranicznych mediów), cytując rzekomo wypowiedziane przez Franciszka słowa. Wyrwane z kontekstu (w dodatku nie do końca rzetelnie przetłumaczone) papieskie wypowiedzi szybko stały się pożywką dla medialnych spekulacji.
Należę do grona ludzi zafascynowanych postacią obecnego biskupa Rzymu. Do tych, którzy ze szczególną uwagą obserwują jego działania. Do tych, którzy wiążą z nim (jak z każdym z jego poprzedników na Stolicy Piotrowej) ogromne nadzieje. Na co?
KAI / pz
"Tego, co teraz najbardziej potrzebujemy, to nie gender mainstreaming, ale family mainstreaming, nie samobójczej polityki promocji wszelkich możliwych osobliwości seksualnych, ale otwartej na przyszłość polityki promocji rodziny" - mówi w rozmowie z KAI ks. dr hab. Dariusz Oko.
Gaetano Vallini
«Czasami można żyć nie znając sąsiadów - to nie jest życie chrześcijańskie». Zwykły tweet - umieszczony 14 września na koncie @Pontifex - i Papież Franciszek stawia wszystkich w obliczu jednoznacznej rzeczywistości: obojętności, która zbyt często cechuje codzienne relacje międzyludzkie.
Antonio Spadaro SJ
Papież Franciszek znów odsłania nam siebie. Tym razem za pośrednictwem jezuickiego czasopisma La Civiltà Cattolica, któremu udzielił obszernego wywiadu.
Pytanie na dziś jest takie: "Drogi katoliku, czy modlisz się za premiera Donalda Tuska?". Nie? No cóż. W takim razie możesz się pochwalić, że masz wyraziste poglądy, ale na pewno nie jesteś dobrym chrześcijaninem.
Rzecznik Episkopatu Polski, ksiądz Józef Kloch zechciał zapytać panią redaktor Monikę Olejnik czy to przesada, że jakiś biskup jeździ samochodem za 150 tysięcy złotych. Nie jestem (dzięki Bogu) panią Moniką Olejnik, ale odpowiadam, że uważam to za przesadę.
Nie chcemy, by strach przed demonem je paraliżował, odbierał siły do zmagania z samym sobą. Niech wiedzą, KTO zwyciężył Zło! Dlatego demonizowanie wszystkiego służy demonowi. Może lepiej go przytulić, popłakać nad nim, współczuć mu i wyrazić nadzieję na jego powrót do Ojca?
Usłyszałem niedawno tonem kategorycznym wygłoszone zalecenie: "Wy tam, w Kościele, zanim zabierzecie się za porządkowanie po swojemu całego świata, zróbcie sobie najpierw porządek u siebie. Gdy u was będzie tak, jak głosicie i wszyscy będą w porządku, będziecie mieli moralne prawo ustawiać resztę ludzkości. Ale zanim tego nie osiągniecie, wara od tego, jak żyją inni".
Papież powiedział do księży: "Nie proście wiernych o pieniądze za sakramenty". I znów zrobił się raban.
KAI Marcin Przeciszewski / Ewa K.Czaczkowska / pz
Kapłan, który neguje swego i innych biskupów, nie spełnia podstawowych kryteriów - mówi abp Henryk Hoser, odnosząc się do konfliktu z ks. Lemańskim. Wyjaśnia, że jednym z powodów odwołania ks. Lemańskiego było konfliktowanie środowisk, które były powierzone jego trosce. Dzieli się obawą, że jeśli kapłan nie zmieni swego postępowania i będzie kontestować przełożonych i nieprawdziwie przedstawiać Kościół w mediach, może czekać go suspensa.
To szczególny zbieg okoliczności, że żydowski Dzień Pojednania, Jom Kipur, wypada w tym roku w tym samym dokładnie czasie co katolickie święto Podwyższenia Krzyża (14 września). Oba te święta mają ze sobą wiele wspólnego: oba są szczególną manifestacją Bożego miłosierdzia.
11 września tego roku włoska "La Repubblica" opublikowała list, którym papież Franciszek odpowiedział na dwa felietony twórcy tego lewicowego dziennika. Jestem przekonany, że dla właściwego zrozumienia listu Papieża (o którym On sam mówi, że to prowizoryczna odpowiedź) należy najpierw przyjrzeć się temu, co napisał Scalfari.
List papieża Franciszka do włoskiego dziennika "La Repubblica" to faktycznie wydarzenie bezprecedensowe. Przenosząc je na polskie realia, to tak, jakby Franciszek napisał do "Gazety Wyborczej".
Trzymam w rękach wrześniowy numer "Zwierciadła" i smętnie dumam nad tekstami o Kościele, które się w nim ukazały. Pretekstem do poruszenia tego tematu była polska premiera filmu Małgorzaty Szumowskiej pt. "W imię…".
Jako nastolatek lubiłem słuchać nadawanego w radiu tuż przed południowym hejnałem z wieży mariackiej "komunikatu o stanie wód głównych rzek Polski". Właśnie z tymi komunikatami kojarzą mi się informacje o liczbie młodych ludzi, którzy postanowili przekroczyć próg seminarium duchownego albo klasztoru.
W ostatnich dniach, za sprawą zapowiedzianego spotkania papieża Franciszka z jednym z głównych twórców teologii wyzwolenia, odżyły nadzieje na wydobycie z cienia wybitnej myśli teologicznej naszych czasów.
{{ article.description }}