Jezus wypowiedział jedno słowo. To ono odmieniło wszystko

Maria Magdalena przyszła do grobu pogrążona w smutku i przekonana, że wszystko się skończyło. Dopiero gdy Jezus zwrócił się do niej po imieniu, rozpoznała Zmartwychwstałego. Dzisiejsza Ewangelia przypomina, że Bóg często przychodzi do nas wtedy, gdy wydaje się, że pozostały już tylko łzy i cisza.

Słowo na dziś (J 20,1.11-18)

Z ewangelii wg św. Jana: A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.
Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy [tak] płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?» Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę». Jezus rzekł do niej: «Mario!» A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Nauczycielu! Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: "Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego"». Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział».

Komentarz do Ewangelii

Obraz: W Święto św. Marii Magdaleny czytamy fragment ewangelii o tym, jak ona zostaje powołana do tego, by stać się Apostołką Apostołów. Jesteśmy przed grobem Jezusa, wczesnym rankiem. Przyjrzę się spotkaniu Marii z Nieznajomym, który się okazał Zmartwychwstałym. Posłucham rozmowy. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.

Myśl: Maria Magdalena jest utożsamiana z nawróconą grzesznicą. Jej przyjście do grobu wczesnym rankiem jest znakiem umiłowania Pana. Maria jest symbolem wspólnoty, która poszukuje Pana. Jeszcze nie rozpoznała Go jako Zmartwychwstałego. Opowiadanie pozwala nam dostrzec duchową przemianę, jaka się w niej dokonuje. W niej widzimy, że ‘można patrzeć i nie widzieć’. Widzi tylko ten, kto kocha. Miłość daje nam ‘nowe oczy’ i ‘nowe serce’. „Miłość jest początkiem wiary i poznania”. Maria jest obrazem wspólnoty, która kocha i pragnie spotkać umiłowanego Pana.

Emocja: Zmartwychwstały posyła nas do świata. Ewangeliczne opisy zmartwychwstania i spotkań z Panem, który żyje nie są nagrodą i rekompensatą za stres i cierpienie. One są misją do wspólnoty. Dobrej nowiny nie można zatrzymać dla siebie. Byłoby to sprzeniewierzenie się powołaniu. Zmartwychwstały posyła swoich uczniów do braci, aby i oni usłyszeli: Pan zmartwychwstał! On żyje!

Wezwanie: Poproszę o łaskę spotkania z Panem żyjącym. Podziękuję Mu za Jego łagodność i misję do braci.
Zakończę modlitwą: Panie Jezu! Ty jesteś prawdziwie Żyjącym! Wyprowadź mnie z grobu mojego smutku, rozżalenia i bezradności. Poślij mnie do sióstr i braci, którzy wciąż trwają w letargu nie-życia, stagnacji duchowej, zniechęceniu i rozczarowaniu. Daj mi odwagę świadczenia o tym, że Ty żyjesz!