Faryzeusze patrzyli na przepisy. Jezus patrzył na człowieka
Czy można przestrzegać prawa i jednocześnie minąć się z jego sensem? W dzisiejszej Ewangelii Jezus odpowiada faryzeuszom, którzy oskarżają Jego uczniów o złamanie szabatu. Pokazuje, że ponad rygorystycznym trzymaniem się przepisów zawsze stoi miłosierdzie, dobro człowieka i miłość Boga.
Słowo na dziś (Mt 12,1-8)
Z ewangelii wg św. Mateusza: Pewnego razu Jezus przechodził w szabat wśród zbóż. Uczniowie Jego, odczuwając głód, zaczęli zrywać kłosy i jeść. Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: «Oto Twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat». A On im odpowiedział: «Nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy był głodny, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść jemu ani jego towarzyszom, tylko samym kapłanom? Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia. Gdybyście zrozumieli, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary, nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu».
Komentarz do Ewangelii (Piątek, 17 lipca 2026 r.)
Obraz: Starcie Królestwa Bożego ze światem dokonuje się na wielu polach. W dzisiejszym fragmencie mamy kolejny kamyk tej mozaiki. Oczyma wyobraźni zobaczę tę scenę i posłucham rozmowy Jezusa z faryzeuszami. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.
Myśl: Krytyka, jaką faryzeusze kierują do Jezusa dotyczy tego, co robili Jego uczniowie. Nie było nawet ważne to, że zrywali kłosy i jedli, bo to byłoby dozwolone. Głodny miał prawo do nasycenia się. Nie było to traktowane, jak ‘kradzież’. Uczniowie robili to jednak siódmego dnia, czyli ‘pogwałcili ‘odpoczynek szabatu’. Zbieranie kłosów traktowane było jak żniwa, a to było jednym z trzydziestu dziewięciu czynów zabronionych w szabat. Błędem faryzeuszy było to, że traktowali Pismo św. jako ‘zbiór zasad religijnych czy moralnych’, a nie jako świadectwo o miłości Boga, która jest ponad wszystkim.
Emocja: Przykazania, prawo jest dla życia. Najważniejsze jest miłosierdzie Boga i Jego miłość, która najpełniej uwidoczniła się w śmierci i zmartwychwstaniu. Jezus relatywizuje znaczenie rytualne prawa. Miłość bliźniego jest ważniejsza. Przestrzeganie prawa jest ważne, ale ustępuje miłosierdziu i pojednaniu z bliźnim.
Wezwanie: Poproszę o łaskę wolności, aby każde prawo było na korzyść i dla dobra człowieka. Podziękuję za to, że „szabat Boży jest ofiarowany każdemu człowiekowi”.
Pomodlę się słowami o. Silvano Faustiego SJ: Ojcze, dziękujemy Ci za to, że w Jezusie, Twoim Synu, ofiarowałeś nam chleb, który syci nasze oczekiwania, szabat, który rozświetla nasze serca, wolność i radość śpiewania na wieki o Twoim miłosierdziu. Amen.

.webp)
Skomentuj artykuł