Jezus zbawia nas od naszej ‘samowystarczalności’

Zaparcie się Piotra. Jezus mu to przepowiedział, podobnie, jak uczynił wobec Judasza. W Judaszu były pokłady ‘zła’. Jezus chce go uwolnić od nich. Piotra, natomiast, Pan ‘zbawia’ od ‘dobra’ polegania na sobie, własnych uczynkach. Zbawieni jesteśmy łaską Boga a nie własną ‘bezgrzesznością’. Często ta subtelna pokusa ‘zbawienia o własnych siłach’ jest trudniejsza do rozpoznania, ale nie mniej podstępna i szkodliwa.

Słowo ewangelii na dzisiaj (31 marca 2026 r. – Wielki Wtorek)

Z ewangelii wg św. Jana: To powiedziawszy Jezus doznał głębokiego wzruszenia i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego niepewni, o kim mówi. Jeden z uczniów Jego - ten, którego Jezus miłował - spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten oparł się zaraz na piersi Jezusa i rzekł do Niego: «Panie, kto to jest?» Jezus odparł: «To ten, dla którego umaczam kawałek [chleba], i podam mu». Umoczywszy więc kawałek [chleba], wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka [chleba] wszedł w niego szatan. Jezus zaś rzekł do niego: «Co chcesz czynić, czyń prędzej!». Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: «Zakup, czego nam potrzeba na święto», albo żeby dał coś ubogim. A on po spożyciu kawałka [chleba] zaraz wyszedł. A była noc.
Po jego wyjściu rzekł Jezus: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie.
Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, dokąd idziesz?» Odpowiedział mu Jezus: «Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz». Powiedział Mu Piotr: «Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? Życie moje oddam za Ciebie». Odpowiedział Jezus: «Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz.

Komentarz do ewangelii z dnia (J 13,21-33.36-38):

Obraz: Jesteśmy wraz z Jezusem i uczniami w Wieczerniku. Trwa Ostatnia Wieczerza. Jezus obmył uczniom nogi. Zapowiedziana została zdrada Judasza i zaparcie się Piotra. Przyjrzę się temu, co się dzieje. Posłucham rozmów. Zwrócę uwagę na swoje myśli i odczucia.
Myśl: Judasz jest ‘jednym z Dwunastu’. Reprezentuje każdego ucznia Chrystusa, a nawet każdego człowieka, nikogo nie wyłączając. Wszyscy jesteśmy w podobnej sytuacji. Jesteśmy grzesznikami, pozbawionymi chwały Boga i usprawiedliwionymi nie przez własne uczynki, ale darmo, przez łaskę Boga. Jezus przyszedł, aby zbawić wszystkich. Zbawienie nie dotyczy tylko niektórych, wybranych czy predestynowanych. Postać Judasza wstrząsa i niepokoi. Pokazuje bowiem, że zdrada, zło i grzech nie pochodzą z zewnątrz. Są w każdym, nawet w tych, którzy są blisko Jezusa i celebrują wraz z Nim Ostatnią Wieczerzę.
Emocja: Zaparcie się Piotra. Jezus mu to przepowiedział, podobnie, jak uczynił wobec Judasza. W Judaszu były pokłady ‘zła’. Jezus chce go uwolnić od nich. Piotra, natomiast, Pan ‘zbawia’ od ‘dobra’ polegania na sobie, własnych uczynkach. Zbawieni jesteśmy łaską Boga a nie własną ‘bezgrzesznością’. Często ta subtelna pokusa ‘zbawienia o własnych siłach’ jest trudniejsza do rozpoznania, ale nie mniej podstępna i szkodliwa.
Wezwanie: Poproszę o łaskę rozpoznania się w Judaszu miłowanym także przez Pana. Podziękuję za sakrament pojednania, który przywraca mi godność ucznia.
Zaplanuję sobie czas na rachunek sumienia i przygotowanie do dobrego przeżycia Triduum Paschalnego.