Bądźmy znakiem obecności Pana w codzienności. Wiara najpełniej wyraża się w tym, jak żyjemy i służymy innym

Z ewangelii wg św. Jana: A Jezus dał im taką odpowiedź: «Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec.

Obraz: W Święto Wszystkich Świętych Towarzystwa Jezusowego – jezuitów, czytamy fragment ewangelii św. Jana z zapowiedzią ‘Godziny uwielbienia Syna Człowieczego’. Trwają przygotowania do święta Paschy. Jezus zapowiada swoją mękę. Przygotowuje na nią swoich uczniów. Wczuję się w atmosferę tej szczególnej chwili.

Myśl: Jezus zapowiada nadejście ‘godziny swojego uwielbienia’. On właśnie po to przyszedł na świat, aby się to dokonało. Jest to jednak przyjście zupełnie inne od wyobrażeń, jakie mają o tym uczniowie. Perspektywa krzyża, ‘obumarcia ziarna pszenicy’ jest trudna do przyjęcia nie tylko dla apostołów, ale i dla wszystkich wokoło. Jest trudna także dla nas. Jezus wzywa dzisiaj każdego, aby stawał się takim ziarnem wrzuconym w glebę świata i obumierającym dla Niego poprzez służbę, naśladowanie Go i obecność.

Emocja: Służyć, iść za Panem, być tam, gdzie On. Wspominając świętych i błogosławionych jezuitów przypominamy sobie, że jest to powołanie każdego z nas. Niezależnie od epoki, od uwarunkowań zewnętrznych jesteśmy wzywani do bycia tam, gdzie Pan: niosąc krzyż i cierpienie dla innych, służąc wszystkim, którzy zostali postawieni na naszej drodze, by w świecie, jaki jest, być znakiem obecności Pana.

Wezwanie: Poproszę o łaskę bycia znakiem obecności Pana w każdej sytuacji i okolicznościach. Podziękuję za łaskę powołania i możliwość bycia przy Jezusie. W modlitewnej zadumie zatrzymam się przez chwilę nad słowami Pana, w których „streszcza swoją egzystencję Syna i naszą, jako Jego uczniów”.