Jezus posyła cię z misją. Czy twoje życie potwierdza to, co głosisz?

Z ewangelii wg św. Łukasza: Wtedy zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!» Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

Obraz: Jezus wybiera dwunastu i powołuje ich do tego, aby kontynuowali misję, jaką On im zlecił, i do której ich przygotował. Oczyma wyobraźni zobaczę to wezwanie, starania uczniów, aby być świadkami. My także jesteśmy powołani, aby kontynuować misję, jaką Pan zleca swoim uczniom.

Myśl: Jezus powołał uczniów do tego, aby poszli za Nim. Potem wybiera Dwunastu, formuje ich poprzez słowo i przebywanie z Nim. Teraz apostołowie zostają wybrani po raz trzeci i wezwani do kontynuowania misji Pana. Łukasz sam nie był świadkiem tych wydarzeń. Przejął je od innych. Pisze o tym w swojej ewangelii przekonując, że Pan tak samo powołuje uczniów do współpracy w każdym pokoleniu. Nie tylko wspominamy historyczne wydarzenie, ale one się ‘aktualizują’ w każdym z nas, w naszych uwarunkowaniach społecznych i historycznych.

Emocja: Instrukcje apostolskie. Jezus zostawia swoim uczniom swoiste ‘kompendium’ ucznia: głoście, idźcie, uzdrawiajcie... Nie chodzi o przesłanie głoszenia. Istotą orędzia ewangelicznego jest sam Jezus. Uczeń nie powinien zaprzeczać swoim stylem życia temu, co głosi ustami. Nasze postępowanie na co dzień jest ‘pudłem rezonansowym’ tego, co mówimy.

Wezwanie: Poproszę o łaskę, abym przyjął i potrafił wypełnić misję, która mi została przeznaczona. Podziękuję za opatrznościowe towarzyszenie Ducha Świętego. Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam z tej propozycji: Wszechmocny Boże, Ty dajesz mi swoją moc i władzę nad wszystkimi demonami, uspokajasz mój niepokój. Nie pozwól, aby rozproszyły mnie strapienia i obawy. Dodaj mi odwagi, bym umiał świadczyć o Tobie wobec wszystkich w każdych okolicznościach. Amen.