Nie zniechęcaj się trudnościami – Królestwo Boże wzrasta mimo cierni

Królestwo Boże wzrasta pomimo ‘cierni’. Przypowieść, jaką Jezus opowiada swoim uczniom ukazuje ‘historię teologiczną’ ewangelizacji. Nie można się zniechęcać trudnościami. Życie Kościoła i każdego wierzącego to pamiątka śmierci i zmartwychwstania Pana. Krzyż ma być znakiem nadziei. Ziarno słowa przyniesie owoc, nawet jeśli będzie on okupiony trudem i przeciwnościami.

Słowa ewangelii na dzisiaj (19 września 2026 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Gdy zebrał się wielki tłum i z miast przychodzili do Niego; rzekł w przypowieściach: «Siewca wyszedł siać ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki powietrzne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny». Przy tych słowach wołał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»
Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. On rzekł: «Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, aby patrząc nie widzieli i słuchając nie rozumieli.
Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. Na skałę pada u tych, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. To, co padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą i przez troski, bogactwa i przyjemności życia bywają zagłuszeni i nie wydają owocu. W końcu ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą wytrwałość.

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 8,4-15):

Obraz: Jezus wędruje przez ‘miasta i wsie’ razem ze swoimi uczniami. Ewangelista dodaje, że towarzyszyło im kilka kobiet, które zostały obdarzone łaską i uwolnione od złego ducha. Posłucham tej przypowieści o siewcy i ziarnie przynoszącym plon w zależności od okoliczności i uwarunkowań. Przyjrzę się swoim odczuciom.
Myśl: Pytanie o jakość naszej wiary, o umiejętność słuchania Słowa nie jest egzaminem, jakiemu jesteśmy poddawani. To raczej przypomnienie, że rzeczywistość duchowa nie wymusza na nas niczego. Bóg nie postępuje z nami, jak z bezwolnymi istotami. Chce i oczekuje na naszą współpracę. Musimy uczyć się słuchać. ‘Jakość’ słuchania zależy od wielu czynników. Słowo Boże jest zawsze skuteczne, ale pozostawia człowiekowi wolność. Jezus uspokaja uczniów poruszonych tymi słowami i przypomina o skuteczności Słowa-ziarna, które przynosi plon zamierzony przez Boga.
Emocja: Królestwo Boże wzrasta pomimo ‘cierni’. Przypowieść, jaką Jezus opowiada swoim uczniom ukazuje ‘historię teologiczną’ ewangelizacji. Nie można się zniechęcać trudnościami. Życie Kościoła i każdego wierzącego to pamiątka śmierci i zmartwychwstania Pana. Krzyż ma być znakiem nadziei. Ziarno słowa przyniesie owoc, nawet jeśli będzie on okupiony trudem i przeciwnościami.
Wezwanie: Poproszę o to, bym w słuchaniu Boga nie przestraszył się trudności, rozproszeń i pokus. Podziękuję za to, że mimo moich braków i błędów Pan nie rezygnuje z głoszenia mi Słowa życia.
Zaplanuję sobie czas na rachunek sumienia z mojego ‘karmienia się’ Słowem.