Upomnienie ma prowadzić do odzyskania brata – nie dla plotkarstwa!

Głoszenie miłosierdzia. To jest naczelna zasada, jaką musimy kierować się we wspólnocie Kościoła. Upomnienie braterskie musi mieć na celu ‘odzyskanie brata’ dla wspólnoty. Współczesna medialność, sensacyjność a nawet plotkarstwo nie sprzyjają temu. Ogłaszanie jakichś faktów bez zrozumienia kontekstu, uwarunkowań i z nastawieniem na sensację nie jest ‘głoszeniem miłosierdzia’ i nie spełnia kryterium ‘braterskiego upomnienia’.

Słowa ewangelii na dzisiaj (6 września 2026 r. – XXIII Niedziela Zwykła):

Z ewangelii wg św. Mateusza: Gdy brat twój zgrzeszy, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi! A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik! Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.
Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich».

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 18,15-20):

Obraz: Druga część mateuszowych ‘wskazań dla wspólnoty’ dotyka trudnej rzeczywistości błędu, grzechu brata i sposobu na odzyskanie go. Dzisiejsza medialność i nacisk na sensację nie pomaga w przeżywaniu i praktykowaniu ‘braterskiego upomnienia’.
Myśl: Wspólnota Kościoła jest żywym ludzkim organizmem. Nie jest idealna. Dlatego też ‘wskazania dla wspólnoty’ muszą zmierzyć się z rzeczywistością błędów i grzechów ludzi wiary, by ich napomnieć i ‘odzyskać’. ‘Braterskie upomnienie’ jest stopniowane: najpierw w ‘cztery oczy’, w obecności jednego lub dwóch świadków albo wobec Kościoła. Napominanie musi być dyskretne i z miłością, choć stanowcze i konsekwentne. Co niezmiernie ważne, chodzi tu o grzech publiczny, a nie o jakąś osobistą krzywdę. Charakterystyczne jest tutaj wezwanie do dyskrecji – ‘podstawowej zasady braterskiego upomnienia’.
Emocja: Głoszenie miłosierdzia. To jest naczelna zasada, jaką musimy kierować się we wspólnocie Kościoła. Upomnienie braterskie musi mieć na celu ‘odzyskanie brata’ dla wspólnoty. Współczesna medialność, sensacyjność a nawet plotkarstwo nie sprzyjają temu. Ogłaszanie jakichś faktów bez zrozumienia kontekstu, uwarunkowań i z nastawieniem na sensację nie jest ‘głoszeniem miłosierdzia’ i nie spełnia kryterium ‘braterskiego upomnienia’.
Wezwanie: Poproszę o umiejętność upominania brata bez żalu, chęci odwetu i urazy. Podziękuję za to, że Pan ufa mi i pomimo słabości, motywuje mnie do napominania braci.
Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam z propozycji o. Silvano Faustiego SJ: Ojcze niebieski, Ty, który wszystko nam ofiarujesz przez Twojego Syna, spraw, aby nasza wspólnota coraz usilniej przeżywała prawdę o miłości i miłość w prawdzie, aby dla wszystkich ludzi jaśniało w nas światło Twojego oblicza. Amen.