Od zwątpienia do wiary – historia Tomasza i narodziny Kościoła

Pierwsze ‘bankructwo orędzia paschalnego’. Do Tomasza ‘przykleił się’ przydomek ‘niewierny’ właśnie z powodu tych słów wypowiedzianych w Wieczerniku. Wcześniej był gotowy ‘umrzeć z Jezusem’, ‘być z Nim dokądkolwiek pójdzie’. To pierwsze ‘bankructwo’ przesłania Wielkanocy jest jednak dla nas pożyteczne, bo uświadamia nam, czym jest wiara i jak orędzie paschalne może być przekazywane przez pokolenia.

Słowo ewangelii na dzisiaj (12 kwietnia 2026 r. – Niedziela Miłosierdzia Bożego)

Z ewangelii wg św. Jana: Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».
Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!» Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!» Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».
I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc mieli życie w imię Jego.

Komentarz do ewangelii z dnia (J 20,19-31):

Obraz: Prawie wszyscy z apostołów przebywają w Wieczerniku. Już wiedzą o zmartwychwstaniu, ale są pełni obaw przed Żydami. Kiedy przychodzi Jezus, doświadczają radości. Uczestniczę w tej sytuacji razem z nimi. Jakie uczucia mi towarzyszą, kiedy słyszę słowa Tomasza ‘nie uwierzę, jeżeli...’? Przyjrzę się swoim odczuciom.
Myśl: To spotkanie Zmartwychwstałego z uczniami w Wieczerniku jest przepełnione bogatą w emocje treścią, dotykającą wielu poziomów życia wiary i teologii. Jest tu mowa o ‘godzinie Syna’ i ‘godzinie braci’. Mamy ‘czas Jezusa’ i ‘czas Kościoła’. Mamy tu też ukazany czas przejścia od doświadczenia drogi wiary pierwszych uczniów, który dobiega końca, otwierając się na wiarę przyszłych uczniów, którzy uwierzą ich świadectwu. Fragment bardzo mocno akcentuje jedność Zmartwychwstałego z Ukrzyżowanym i kładzie we właściwej perspektywie relację ‘widzenia i wiary’.
Emocja: Pierwsze ‘bankructwo orędzia paschalnego’. Do Tomasza ‘przykleił się’ przydomek ‘niewierny’ właśnie z powodu tych słów wypowiedzianych w Wieczerniku. Wcześniej był gotowy ‘umrzeć z Jezusem’, ‘być z Nim dokądkolwiek pójdzie’. To pierwsze ‘bankructwo’ przesłania Wielkanocy jest jednak dla nas pożyteczne, bo uświadamia nam, czym jest wiara i jak orędzie paschalne może być przekazywane przez pokolenia.
Wezwanie: Poproszę o łaskę doświadczenia spotkania ze Zmartwychwstałym, każdy z nas go potrzebuje. Podziękuję za Jego towarzyszenie mi w każdym momencie mojego życia.
W tym szczególnym dniu pomodlę się słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego.