ks. Jacek Kucharski / "Różaniec"
Życie ludzkie budowane jest na słowie. Słowa najbardziej zapadają w pamięć, stając się kanwą całego naszego życia. Kształtują postawy i zachowania, odkrywają system wartości i przekonań. Dobrze jest, jeśli są piękne, jeśli dają wsparcie i poczucie bezpieczeństwa, gorzej, gdy ranią, krzywdzą czy poniżają.
Mieczysław Łusiak SJ
Jezus nauczał w szabat w jednej z synagog. A była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha niemocy: była pochylona i w żaden sposób nie mogła się wyprostować.
Adam Szustak OP
Publikujemy kazanie o. Adama Szustaka na XXX niedzielę zwykłą wygłoszone u dominikanów w Łodzi, 28 października 2012 roku, "O Adamie i Ewie".
ks. Marek Jawor - biblista
W Ewangelii wg św. Marka zasadniczym terenem cudotwórczej działalności Jezusa jest obszar dookoła Jeziora Galilejskiego. Natomiast ziemia judzka, która w historii narodu wybranego odegrała rolą zasadniczą pozostaje niejako na uboczu misji Syna Bożego.
Tomasz Fiedler SJ
Gdy Jezus wraz z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. Ten słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną
Stanisław Biel SJ
Na szlaku pielgrzymim z Jerycha do świątyni jerozolimskiej siedziało wielu żebraków. Jednym z nich był Bartymeusz, ślepy od urodzenia. Bartymeusz zna swoje miejsce. Ale jest w nim wielka wiara i nadzieja, która każe mu krzyczeć, wołać: Synu Dawida, ulituj się nade mną. Nędza, ubóstwo Bartymeusz jest jego bogactwem. Bartymeusz woła i staje się cud.
Mieczysław Łusiak SJ
Gdy Jezus razem z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. Ten słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: "Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną".
ks. Arkadiusz Nocoń / Radio Watykańskie / drr
Naszym przewodnikiem po dzisiejszej Ewangelii będzie niewidomy żebrak Bartymeusz, bo wbrew pozorom, ta Ewangelia jest także o nas, którzy mamy zdrowe oczy, ale tego, co najważniejsze często nie widzimy, i którzy, wiele nieraz posiadamy, a mimo to jesteśmy biedni.
Stanisław Biel SJ
Życie Jezusa w Nazarecie było zapewne bardzo typowe dla tamtego okresu; składało się z czasu milczenia, modlitwy, pracy, wypoczynku, samotności, spotkań i rozmów z ludźmi. To zwykłe, szare życie było równocześnie bardzo ubogie i proste.
Mieczysła Łusiak SJ
Nie ma powodu, by Bóg karał człowieka za jego grzechy, bo człowiek, który grzeszy, sam już sobie wymierza karę. Tą karą jest oddzielenie od Boga. Bóg walczy o nas, walczy z tym oddzieleniem, ale jeśli człowiek jest uparty… Bóg szanuje naszą wolność.
A nawet więcej - wciąż Go zabijamy. I nie robią tego "źli ludzie" i wrogowie Kościoła. To my Go zdradzamy. To my jesteśmy Jego nieprzyjaciółmi. Na nasze szczęście - On jest inny.
ks. Alfons J. Skowronek
Bóg nie jest egocentrycznie rozmiłowany w samym sobie, bez odniesienia do dzieła swojego stworzenia. Bóg jest miłością. Miłość i Bóg to dwa między sobą wymienne pojęcia.
Mieczysław Łusiak SJ
Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie? I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne?
Agnieszka Lorek / Niedziela
Nawiedzając groby zmarłych, mam szansę okazać im miłość przez dary duchowe, a jednocześnie szansę na właściwą refleksję nad sobą samym - rozmowa z ks. Janem Koclęgą.
Anselm Grün OSB
Mieszkanie w tajemnicy Boga można przyrównać do przytulenia się niemowlęcia do policzka matki. To poczucie bezpieczeństwa przy Bogu pełnym ojcowskich i matczynych uczuć - pisze Anselm Grün OSB.
KAI / pz
Ilu Polaków odmawia różaniec? - Przynajmniej półtora miliona - odpowiada ks. Szymon Mucha, krajowy moderator Żywego Różańca.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Cierpienie i choroba, które są skutkiem grzechu pierworodnego oraz grzechów osobistych, są dla człowieka odczuwalnym ograniczeniem i słabością. Z Ewangelii wiemy, że wobec takich ograniczeń człowieka Chrystus nie przechodził obojętnie. Nie tylko wyrażał współczucie, ale też leczył chorych, którzy stawali na Jego drodze.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Pośród pytań o sakrament pokuty i pojednania najczęściej powtarzane dotyczy potrzeby jego przyjmowania. Właściwej odpowiedzi zdaje się dostarczać wiara w ofiarowane ludziom przez Jezusa Chrystusa życie z Bogiem "na zawsze". Jest to dar Boga, który człowiek w swej wolności przyjmuje albo odrzuca. Sakrament pokuty i pojednania jest widzialnym znakiem rozumienia przez człowieka wielkości i ważności tego daru oraz troski, by go nie utracić.
Katechizm Kościoła Katolickiego
Z przyjmowanie sakramentu pokuty związana jest budząca niekiedy wiele nieporozumień i emocji rzeczywistość tak zwanych odpustów. Czym one są? Kiedy i pod jakimi warunkami ich dostępujemy? Co one sprawiają w życiu człowieka?
Katechizm Kościoła Katolickiego
Życie z Bogiem, którego udzielają sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego, może w człowieku ulec osłabieniu albo zostać całkowicie utracone na skutek uwikłania się w grzech. Chrystus, który przyszedł na ziemię, by ludzi uzdrawiać i jednać z Bogiem, kontynuuje swe dzieło za pośrednictwem Kościoła mocą Ducha Świętego. Czyni to w sakramentach pokuty i namaszczenia chorych, nazywanych sakramentami uzdrowienia.
{{ article.description }}