Rozpoznać właściwy czas – sztuka rozeznania Boga pośród radości, postu i codziennych zmian

Rozpoznać czas właściwy. W życiu chrześcijanina wszystko ma swoje miejsce. Jest czas smutku i czas radości, uniesienia, ale i upadku, entuzjazmu pomieszanego niejednokrotnie ze zniechęceniem. Nawet doświadczenie zła i grzechu, słabości i sprzeniewierzenia się Bogu, może nas ostatecznie prowadzić do dobra. Dlatego najistotniejsza jest umiejętność rozeznania, uczciwość spojrzenia i przylgnięcie duszą do Pana.

Słowa ewangelii na dzisiaj (4 lipca 2026 r.):

Z ewangelii wg św. Mateusza: Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: «Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?» Jezus im rzekł: «Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie, i gorsze robi się przedarcie. Nie wlewa się też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują. Raczej młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje».

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 9,14-17):

Obraz: Jesteśmy w dalszym ciągu na terenach wokół Jeziora Galilejskiego, gdzie dokonało się tak wiele cudów i znaków, jakie uczynił Jezus. A mimo to wciąż są tacy, którzy niedowierzają, podejrzewają o złe intencje, bronią się przed wszelkimi zmianami. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.
Myśl: Uczniowie Jana Chrzciciela byli gorliwymi wierzącymi, ale pomimo jasnego wskazania na Jezusa, mają trudność, aby przyjąć Jego nauczanie i Jego sposób postępowania. W ich odczuciu – nie mówiąc już o faryzeuszach i uczonych w Piśmie – nie był On wystarczająco jednoznaczny i radykalny. Nie ‘usłyszeli’ słów Jana (J 3,30): „Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał...” Nie umieli przyjąć ‘nowości’ Jezusa. Nie rozpoznali czasu nawiedzenia, skoncentrowani na swoich wyobrażeniach i wysiłkach. My też często zamiast słuchać Boga, próbujemy iść za własnymi wyobrażeniami i planami, jakby ‘pan młody’ był daleko od nas.
Emocja: Rozpoznać czas właściwy. W życiu chrześcijanina wszystko ma swoje miejsce. Jest czas smutku i czas radości, uniesienia, ale i upadku, entuzjazmu pomieszanego niejednokrotnie ze zniechęceniem. Nawet doświadczenie zła i grzechu, słabości i sprzeniewierzenia się Bogu, może nas ostatecznie prowadzić do dobra. Dlatego najistotniejsza jest umiejętność rozeznania, uczciwość spojrzenia i przylgnięcie duszą do Pana.
Wezwanie: Poproszę o umiejętność przeżywania postu i radości, braku i nadmiaru. Podziękuję za powołanie do życia z Nim na tej drodze, na którą On mnie powołał.
W duchu powierzenia się Bogu odmówię modlitwę Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi...