To jest prawdziwa cecha apostoła: bycie sługą, narzędziem w ręku Boga

"Umycie nóg", które w Ewangelii Jana zastępuje ustanowienie Eucharystii zmienia radykalnie i obnaża pseudowartości, jakie dominują w naszych społecznościach. Egoistyczne skoncentrowanie na sobie zostaje zastąpione darem z siebie i służbą. To jest prawdziwa cecha apostoła: bycie sługą, narzędziem w ręku Boga. Każda inna "wielkość" jest zwodnicza i szkodliwa.

Z Ewangelii wg św. Jana: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Wiedząc to będziecie błogosławieni, gdy według tego będziecie postępować. Nie mówię o was wszystkich. Ja wiem, których wybrałem; lecz [potrzeba], aby się wypełniło Pismo: Kto ze Mną spożywa chleb, ten podniósł na Mnie swoją piętę. Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że JA JESTEM. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje. A kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał».

Słowo na dziś (J 13,16-20)

Obraz: Jesteśmy z Jezusem i Jego uczniami w Wieczerniku. Pan właśnie przepasał się prześcieradłem i umył uczniom nogi. Dał nam przykład, jakie relacje powinny panować między Jego uczniami. To jest także przesłanie dla mnie. Zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia.

Myśl: Apostoł i każdy uczeń Chrystusa nie zrozumie kim jest Jezus, jeśli będzie chciał dorównać "wielkim tego świata". "Umycie nóg", które w Ewangelii Jana zastępuje ustanowienie Eucharystii zmienia radykalnie i obnaża pseudowartości, jakie dominują w naszych społecznościach. Egoistyczne skoncentrowanie na sobie zostaje zastąpione darem z siebie i służbą. To jest prawdziwa cecha apostoła: bycie sługą, narzędziem w ręku Boga. Każda inna "wielkość" jest zwodnicza i szkodliwa.

Emocja: Dramat Judasza. Służąc innym stajemy się prawdziwie uczniami Pana. "Wiedząc to będziecie błogosławieni, gdy według tego będziecie postępować". Inaczej niż Judasz, którego w tym momencie już nie ma w Wieczerniku. On nie uczestniczy w tym błogosławieństwie, ale Jezus troszczy się o każdego "zagubionego brata" i chce go ocalić. Tych samych pragnień oczekuje od wszystkich swoich uczniów.

Wezwanie: Poproszę o łaskę otwartego serca na błądzących braci i troskę o tych, co się zagubili. Podziękuję Panu za Jego pochylenie nade mną i obmycie moich stóp. Pomyślę i zaplanuję spełnienie jakiegoś uczynku miłosierdzia, który mi przyjdzie do głowy.