Adoracja nie jest od gadania

Adoracja nie jest od gadania
fot. Matea Gregg / Unsplash

Nieraz już byłem świadkiem jak w kościele lub kaplicy z wieczystą adoracją, w której miała panować cisza, grupa wiernych modliła się na głos. Takie sytuacje za każdym razem budzą we mnie refleksję na temat naszej modlitwy i relacji z Bogiem.

Nie da się ukryć, że mamy problem z ciszą. Cisza często jest dla nas obca, niezręczna i niewygodna. W ciszy w naszych głowach kłębią się tysiące myśli, dochodzą do "głosu" niepoukładane sprawy, które wolelibyśmy czymś zagłuszyć. Niestety jednym z "zagłuszaczy" może być również modlitwa, a raczej jej konkretna forma - przysłowiowe "klepanie paciorków". Nie chcę nikogo urazić, bo każda modlitwa ma wartość w oczach Boga. Ale może czasem warto zastanowić się, czy odmawiając na przykład jakąś nowennę, formułkę czy litanię nie robimy tego z przyzwyczajenia, bo chcemy być aktywni, a cisza jest dla nas zbyt przytłaczająca i niezręczna.

Niezręczna cisza to taka, która powoduje poczucie winy i zakłopotanie. Chyba każdy z nas jej doświadczył. Towarzyszy relacjom formalnym lub spotkaniom z osobami, których dobrze nie znamy. Gdy zapada, pojawia się świdrująca powinność jej przerwania, jakby cała odpowiedzialność za krępującą sytuację spoczywała na nas. Ten rodzaj ciszy nie występuje w relacjach z naprawdę bliskimi osobami. Gdy przebywamy w ich towarzystwie, czujemy się swobodnie i bezpiecznie, możemy głębiej usiąść w fotelu, zamknąć oczy, rozluźnić mięśnie i wziąć głęboki oddech, bo wiemy, że druga osoba jest obok i rozumie nas bez słów. W takiej ciszy nie trzeba się napinać, dbać o dobrą atmosferę, zagajać i szukać tematów. Pojawia się natomiast wypełniająca serce wdzięczność – za kilka minut w towarzystwie kogoś, kto jest nam bliski.

Innym powodem, dla którego możemy nie lubić ciszy jest potrzeba ciągłego bycia aktywnym. Myślę, że to poważny problem w Kościele. Od dziecka jesteśmy przyzwyczajani, że bezczynność to coś złego, przejaw lenistwa i braku inicjatywy. Permanentna aktywność i świadomość, że "ciągle musi się coś dziać" może w dłuższej perspektywie zredukować wiarę do religijności opartej na zwyczajach i spowodować wypalenie duszpasterzy. Niestety ma to również przełożenie na naszą modlitwę i relację z Bogiem. Próbujemy Go zagadać, pokazać Mu, że stać nas na więcej, że potrafimy się wysilić i zrobić coś jeszcze, na przykład odmówić jeszcze jedną modlitwę. Stawiamy na ilość a nie jakość. Niemal każda adoracja – często ta, która w pierwszą niedzielę miesiąca zastępuje homilię – wypełniona jest rozważaniami w stylu "Dziękujemy Ci Panie Jezu" i "Prosimy Cię Panie Jezu", pasującymi raczej do dzieci pierwszokomunijnych niż dojrzałych ludzi, którzy przychodzą spotkać się z Bogiem. A przecież Jezus powiedział: "Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich!" (Mt 6, 7-8). Po tych słowach Jezus uczy modlitwy "Ojcze nasz" – tak prostej a jednocześnie zawierającej w sobie wszystko.

DEON.PL POLECA

Adoracja – szczególnie wieczysta – jest bardzo intymną przestrzenią spotkania człowieka z Bogiem. Nie zagadujmy tego czasu, nie marnujmy go na "klepanie paciorków" i nietrafione rozważania. Pozwólmy sobie na odrobinę spontaniczności i zwykłego bycia, w ciszy i mroku kościelnej nawy, bez zbędnych słów, w postawie pokornego przyjęcia "tu i teraz". Szybko odkryjemy, że w podświetlonej przez reflektor Hostii jest już wszystko z czym przychodzimy. I wiele więcej. On jest i wie, czego nam potrzeba. A jeśli chcemy skupić się na innej formie modlitwy, zróbmy to ale po cichu. Uszanujmy zasady ustalone w danym miejscu i zachowajmy milczenie. Nigdy nie wiemy czy ktoś, kto właśnie wszedł do kościoła i usiadł w ostatniej ławce, być może pierwszy raz od wielu lat, nie spotka Chrystusa właśnie w ciszy.

Redaktor DEON.pl, dziennikarz, bloger, podróżnik i obserwator świata. Interesuje się psychologią i duchowością. Lubi chodzić po górach i nurkować. Prowadzi autorskiego bloga Mapa bezdroży

Tworzymy DEON.pl dla Ciebie
Tu możesz nas wesprzeć.
Dariusz Piórkowski SJ

Czy musimy spowiadać się przed księdzem?
Co zrobić, gdy spowiednik nas nie zrozumie lub zrani?
Jak radzić sobie ze zniechęceniem?
W jaki sposób kształtować sumienie?
Czym różni się słabość od grzechu?

Skomentuj artykuł

Adoracja nie jest od gadania
Wystąpił problem podczas pobierania komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu.