Kobieta, mężczyzna, niedojrzałość – spór o naturę i rolę

Współczesna kultura coraz częściej zaciera różnice między kobietą a mężczyzną, jednocześnie promując niedojrzałe modele tożsamości. Z jednej strony mówi się o „zniewieścieniu” mężczyzn – rezygnacji z odpowiedzialności, odwagi i ojcostwa – z drugiej o podobnych odchyleniach u kobiet, które gubią własną specyfikę w powierzchowności, ideologii lub ucieczce od dojrzałych ról. Prezentowana seria tekstów podejmuje refleksję nad źródłami tych zjawisk, ich kulturowym i duchowym tłem oraz nad potrzebą powrotu do integralnego rozumienia kobiecości i męskości.

• Siostra Borkowska: w Kościele przez wieki patrzono na kobietę męskimi oczami – o historycznych uproszczeniach i odzyskiwaniu kobiecej perspektywy.
• Kobieta jest spektaklem – kobiecość jako dar, tajemnica i potrzeba bycia widzianą z szacunkiem.
• Kobieta czy mężczyzna?! – o zacieraniu różnic płci i kryzysie tożsamości.
• Homoseksualizm i Biblia – biblijna wizja ładu stworzenia i moralnej odpowiedzialności.
• Wieczna dziewczynka i Piotruś Pan – psychologia niedojrzałości kobiet i mężczyzn.

Siostra Borkowska: w Kościele przez wieki patrzono na kobietę męskimi oczami

Duchowość

Siostra Borkowska: w Kościele przez wieki patrzono na kobietę męskimi oczami
Autorka w rozmowie podkreśla, że przez wieki w Kościele kobiety były postrzegane „męskimi oczami”, co skutkowało jednostronnym widzeniem ich roli i trudności. Mężczyźni często narzucali swoje spojrzenie i decyzje, a kobiecość bywała źle rozumiana, a nawet zawstydzana. Wskazuje na historyczne uprzedzenia, gdzie cnoty uważano za męskie, a cechy żeńskie za wady. Siostra omawia także różne doświadczenia kobiet w życiu zakonnym, trudności z posłuszeństwem i przykłady świętych, które przełamywały stereotypy. Zauważa, że pełne zrozumienie kobiecości wymaga odrzucenia historycznych uproszczeń i uznania jej własnej wartości.

Kobieta jest spektaklem
Tekst artykułu to refleksja nad naturą kobiecości, jej pięknem oraz sposobem, w jaki kobieta manifestuje swoją obecność w świecie. Autor sugeruje, że kobiecość nie jest jedynie stanem wewnętrznym, ale swoistym „wydarzeniem” i „widowiskiem”, które angażuje otoczenie. Tekst analizuje dynamikę między ukrywaniem a odkrywaniem siebie, wskazując na potrzebę bycia zauważoną i docenioną. W publikacji poruszono wątek męskiego spojrzenia, które powinno być pełne zachwytu i szacunku, a nie uprzedmiotowienia. Kobiecość jest przedstawiona jako dar i tajemnica, która domaga się odpowiedniej oprawy oraz uważności. Ostatecznie artykuł zachęca do głębszego zrozumienia kobiecej tożsamości, wykraczającej poza powierzchowne kanony atrakcyjności, ku duchowej pełni i harmonii.

Kobieta czy mężczyzna?!

Ona i on

Kobieta czy mężczyzna?!
Autorka analizuje współczesne podejścia do kobiecości i męskości, zauważając zarówno „agresywny feminizm”, jak i tendencje do unifikacji płci, które zacierają naturalne różnice między kobietami i mężczyznami. Krytycznie opisuje obrazy płci promowane przez media – idealizację niezależnej kobiety i spłaszczony wizerunek mężczyzny – oraz zwraca uwagę na utratę tradycyjnych ról i tożsamości. Tekst odwołuje się do biblijnej wizji stworzenia: kobieta i mężczyzna są równi, lecz różni i wzajemnie się uzupełniają, mając specyficzne powołania – macierzyństwo i ojcostwo. Artykuł podkreśla potrzebę akceptacji własnej płciowości jako daru i budowanie dojrzałych relacji oraz odpowiedzialności w życiu osobistym i społecznym.

Homoseksualizm i Biblia
Autor analizuje biblijne podejście do homoseksualizmu, podkreślając, że choć sam termin powstał w XIX wieku, Pismo Święte zawiera jednoznaczne oceny takich zachowań. Wskazuje na zgodność Starego i Nowego Testamentu w określaniu aktów homoseksualnych jako „nieuporządkowania” i naruszenia Bożego ładu. W tekście omówiono kluczowe fragmenty: historię Sodomy (Rdz 19), zakazy z Księgi Kapłańskiej (Kpł 18 i 20) oraz nauczanie świętego Pawła (Rz 1, 1 Kor 6, 1 Tm 1). Biblia przedstawia w nich relacje jednopłciowe jako zjawiska sprzeczne z naturą i godnością człowieka. Tekst zaznacza jednak, że Pismo Święte, mimo surowej oceny czynów, pozostaje źródłem mądrości prowadzącym serce człowieka ku prawdzie i właściwemu porządkowi stworzenia.

Wieczna dziewczynka i Piotruś Pan [WYWIAD]

Psychologia na co dzień

Wieczna dziewczynka i Piotruś Pan [WYWIAD]
Autor rozmawia o syndromie Piotrusia Pana – metaforze psychologicznej opisującej dorosłych, którzy zatrzymują się w chłopięcej fazie rozwoju, unikając obowiązków, odpowiedzialności i planowania przyszłości. Tacy ludzie żyją „tu i teraz”, często liczą na innych, by rozwiązywali ich problemy, i przejawiają silny egocentryzm. Rozważany jest też odpowiednik u kobiet – „wieczna dziewczynka”, która może traktować relacje, pracę i macierzyństwo powierzchownie, skupiając się na obrazie siebie i unikając dorosłych zobowiązań. Artykuł porusza przyczyny społeczno-kulturowe tych postaw, ich wpływ na relacje i rodziny oraz konieczność wydoroślenia poprzez rozwój odpowiedzialności, samodzielności i dojrzałych wzorców zachowań.