Jesteśmy wraz z Jezusem i uczniami w Wieczerniku. To szczególny moment w życiu Pana i wszystkich Jego uczniów. Umycie nóg Apostołom zastępuje w Ewangelii św. Jana ustanowienie Eucharystii. Ja też uczestniczę w Ostatniej Wieczerzy, przyglądam się, słucham i kontempluję to szczególne wydarzenie.
DEON.pl / mł
Wielki Czwartek to jeden z dni, w które można uzyskać odpust zupełny. Co konkretnie trzeba zrobić?
Herezje w liście episkopatu? Czy biskupi uważają, że istnieje alternatywna droga zbawienia dla wyznawców judaizmu? Jakaś specjalna Boża łaska, bajpas omijający Chrystusa? Czy stwierdzenie, że Żydzi wciąż są narodem wybranym jest zgodne z nauczaniem Kościoła? O co w ogóle cała ta awantura? O tym rozmawiamy dziś w Podcaście Jezuickim, którego gościnią po raz kolejny jest teolożka s. Tereza Huspekova.
Diecezja Sosnowiecka / X / red
Bp Artur Ważny w opublikowanym w Wielki Czwartek nagraniu na platformie X przypomniał o wyjątkowym znaczeniu kapłaństwa i Eucharystii. Hierarcha podkreślił, że to właśnie przez posługę kapłanów Chrystus pozostaje obecny w Kościele, a wierni mogą spotykać Boga w Eucharystii.
Czy Ostatnia Wieczerza była pierwszą mszą w historii? W którym dniu się odbyła? Czy mógł to być zwykły, uroczysty posiłek, któremu Ewangeliści później nadali znaczenie? Te i inne kwestie wyjaśnia Uwe Michael Lang, niemiecki ksiądz i teolog, który był m.in. konsultorem Urzędu ds. Celebracji Liturgicznych Papieża w książce "Krótka historia mszy rzymskiej". Publikujemy fragment.
Ostatnia Wieczerza należy do tych scen z Ewangelii, które wydają się wszystkim dobrze znane. W naszej wyobraźni często wygląda podobnie: długi stół, Jezus pośrodku, apostołowie siedzący obok siebie, poważna atmosfera i moment, w którym pada zapowiedź zdrady. Problem w tym, że ten obraz jest w dużej mierze efektem późniejszej tradycji artystycznej, a nie wiernym odtworzeniem realiów historycznych. Jeśli spróbujemy spojrzeć na wydarzenia z Wieczernika oczami ludzi żyjących w I wieku, zobaczymy coś znacznie głębszego niż tylko pożegnalny posiłek Jezusa z uczniami.
jh
Wielu ludzi wciąż nosi w sobie obraz Jezusa, który wobec cierpienia i śmierci pozostaje całkowicie spokojny, jakby wszystko znosił bez drżenia, bez wewnętrznego bólu, bez ludzkiego lęku. Taki obraz wydaje się pobożny, ale w gruncie rzeczy oddala nas od prawdy Ewangelii. Jezus nie był kimś, kto tylko „odegrał” ludzkie cierpienie. Nie przeszedł przez mękę jak przez wcześniej napisany scenariusz, w którym nie ma miejsca na prawdziwe emocje. Ewangeliczny opis modlitwy w Ogrójcu pokazuje coś odwrotnego: Jezus stanął wobec śmierci naprawdę, całym swoim człowieczeństwem. Według tekstu z Jezuici.pl właśnie tam widać, że miał świadomość nadchodzącej, trudnej śmierci i że się jej bał.
Pozorna pokora Piotra. Sprzeciw Szymona wobec umywania nóg przez Pana sprawia wrażenie uniżenia i pokory, ale w istocie jest oznaką niezrozumienia istoty i ‘samowystarczalnością’, która jest przeszkodą w przyjęciu Bożego przebaczenia. Jezus przestrzega uczniów przed pokusą polegania na sobie i praktycznym odrzuceniem uniżenia i krzyża.
Triduum Paschalne to nie religijny serial historyczny w trzech odcinkach, ani teatr – to „święta gra”, w której stawką jest nasza tożsamość. Choć kalendarz rozciąga liturgię na kilka dni, to teologia podpowiada, że celebrujemy niepodzielną tajemnicę rozciągniętą w czasie – od wieczornej Mszy Wieczerzy Pańskiej po nieszpory zmartwychwstania. To unikalny moment, gdy kolory, gesty i milczenie mówią głośniej niż setki kazań, wprowadzając nas w sam środek Bożej „misji ratunkowej”.
Wielkanocny koszyczek to coś więcej niż tylko barwna tradycja, to precyzyjna mapa ludzkiego losu rozpięta między cierpieniem a odzyskaną godnością. Podczas spotkania w krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. Ludwika Rydygiera kard. Grzegorz Ryś pokazał, że w chrzanie, winie i chlebie ukryta jest prawda o każdym z nas. Te symbole nabierają szczególnej, niemal namacalnej mocy w miejscu, gdzie codzienność zbyt często smakuje goryczą choroby i ograniczeń.
jh
Święconka, jajka, pisanki i śmigus-dyngus. Robimy to co roku, często bez zastanowienia. Tymczasem za tymi prostymi gestami stoją znaczenia starsze niż sama tradycja – i głębsze, niż się wydaje.
Judasz był blisko Pana. Jak inni uczniowie uczestniczył w życiu Apostołów. Świętokradztwo to wielki grzech, a mimo to Jezus powie do Judasza w Getsemani - "Przyjacielu". Dramatem Judasza jest odrzucenie miłosierdzia.
deon.pl / pzk
Nieuleczalna choroba to jedna z najtrudniejszych konfrontacji w życiu człowieka – moment, w którym diagnoza burzy dotychczasowy porządek i zmusza do zmierzenia się z własną kruchością. Reakcje bywają skrajne: od zaprzeczenia i buntu, przez rozpacz, aż po stopniową akceptację. Choć naturalna jest ucieczka od tej prawdy, możliwe staje się także jej oswojenie – poprzez wsparcie bliskich, opiekę specjalistów czy duchowe przepracowanie cierpienia. Sposób przeżywania choroby zależy nie tylko od jednostki, lecz także od społecznych wyobrażeń o cierpieniu, śmierci i „właściwych” emocjach, które często utrudniają szczere przeżywanie bólu.
DEON.pl / red
Wielkanoc to najważniejsze święto w kalendarzu katolickim, czas odnowy duchowej i świętowanie Zmartwychwstania Chrystusa, które przynosi ogrom łaski. Aby mocno przeżyć ten wyjątkowy okres, warto pamiętać o kilku kluczowych elementach, które pomagają oczyścić serce, wzmocnić wiarę i doświadczyć prawdziwej wspólnoty. Oto pięć rzeczy, które każdy katolik powinien zrobić przed Wielkanocą.
archidiecezja.lodz.pl/dm
Czy jest coś, co ukrywam przed Bogiem? O czym Mu nie mówię, o czym z Nim nie rozmawiam? – pytał kard. Krajewski podczas porannej Eucharystii celebrowanej w Wielki Wtorek w katedrze św. Stanisława Kostki w Łodzi.
DEON.pl / red
Odchodzenie młodych do Kościoła to nie jest prosta historia o byciu obojętnym. Pokolenie Z nie tyle odrzuca wiarę i religię, ale coraz częściej nie potrafi jej odczytać. W świecie krótkich form, emocji i natychmiastowej komunikacji tradycyjny język wiary brzmi jak przekaz z innej epoki. Problem nie musi więc dotyczyć samych wartości, ale tego, w jaki sposób są one dziś komunikowane.
DEON.pl / red
Jeszcze dekadę temu Wielki Post kojarzył się z ciszą kościołów, nabożeństwami drogi krzyżowej i rekolekcjami w szkolnych salach. Dziś coraz częściej zaczyna się… od powiadomienia na smartfonie. Transmisje mszy na żywo, rekolekcje na YouTube, modlitwy prowadzone przez aplikacje – wiara wchodzi w przestrzeń algorytmów i platform. Pytanie nie brzmi już, czy Kościół jest obecny w internecie, ale czy potrafi w nim naprawdę konkurować o uwagę wiernych.
Brant Pitre
Kim był Jezus z Nazaretu? Dlaczego przyszedł na świat? I dlaczego umarł? Wszystkie te odpowiedzi można znaleźć na kartach Nowego Testamentu. Na pytanie o tożsamość Jezusa udzielono jednak dawno temu jeszcze jednej odpowiedzi; udzielił jej jeden z najsłynniejszych rówieśników Jezusa: Jan Chrzciciel. Pewnego razu, gdy zapytano go, co sądzi o rosnącej popularności Jezusa, powiedział: Ja nie jestem Mesjaszem, ale zostałem przed Nim posłany. Ten, kto ma oblubienicę, jest oblubieńcem (J 3,28–29) – pisze Brant Pitre w książce „Jezus. Historia największej miłości”, której fragment publikujemy.
Zaparcie się Piotra. Jezus mu to przepowiedział, podobnie, jak uczynił wobec Judasza. W Judaszu były pokłady ‘zła’. Jezus chce go uwolnić od nich. Piotra, natomiast, Pan ‘zbawia’ od ‘dobra’ polegania na sobie, własnych uczynkach. Zbawieni jesteśmy łaską Boga a nie własną ‘bezgrzesznością’. Często ta subtelna pokusa ‘zbawienia o własnych siłach’ jest trudniejsza do rozpoznania, ale nie mniej podstępna i szkodliwa.
Gest Marii z Betanii nie jest tylko pięknym symbolem – to moment, który odsłania prawdę o człowieku. W domu pełnym zapachu drogocennego olejku zderzają się miłość, służba i ukryta chciwość. Wielki Poniedziałek przypomina, że prawdziwa relacja z Bogiem zaczyna się tam, gdzie przestajemy kalkulować, a zaczynamy kochać bez miary.
{{ article.description }}