Wierność nie jest gorsetem. Jezus pokazuje, czym naprawdę jest miłość

Jezus przypomina, że prawdziwa miłość nie polega na szukaniu drogi ucieczki, ale na gotowości do daru z siebie. Wierność może wydawać się ograniczeniem, tymczasem Ewangelia pokazuje ją jako drogę do wolności i pełni życia. Dzisiejsze Słowo zachęca też, by przyjrzeć się własnym intencjom i zapytać, czy naprawdę szukamy prawdy, czy raczej próbujemy dopasować ją do swoich oczekiwań.

Słowo na dziś (Mt 19,3-12)

Z ewangelii wg św. Mateusza: Wtedy przystąpili do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, i zadali Mu pytanie: «Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?» On odpowiedział: «Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę? I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela». Odparli Mu: «Czemu więc Mojżesz polecił dać jej list rozwodowy i odprawić ją?» Odpowiedział im: «Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam Mojżesz oddalać wasze żony; lecz od początku tak nie było. A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę - chyba w wypadku nierządu - a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo».
Rzekli Mu uczniowie: «Jeśli tak ma się sprawa człowieka z żoną, to nie warto się żenić». Lecz On im odpowiedział: «Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane. Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili; a są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni. Kto może pojąć, niech pojmuje!»

Komentarz do Ewangelii (Piątek, 14 sierpnia 2026 r.)

Obraz: Jezus opuścił Galileę i idąc wzdłuż rzeki Jordan, spływającej ku Morzu Martwemu, przybył do Judei. Ewangelista zaznacza, że towarzyszyła Mu wielka rzesza ludzi, których On uzdrowił. Przyjrzę się tej scenie, wędrówce doliną Jordanu, przysłucham się nauczaniu o nierozerwalności małżeństwa. Zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia.

Myśl: Pytanie, jakie faryzeusze zadają Jezusowi dotyczy ludzkiej płciowości. Ona nie jest ukazana tylko w kontekście prokreacji, ale mówi o egzystencjalnej ‘niewystarczalności człowieka w odniesieniu do życia’. Starożytność podporządkowywała kobietę mężczyźnie. Jezus mówi o dopełnieniu jednej osoby przez drugą. ‘Nierozerwalność’ czyli definitywna wierność nie jest tu prawem, ale Ewangelią – dobrą nowiną o zbawieniu. A my często traktujemy tę więź oblubieńczą jak gorset, który krępuje nasze ruchy i odbiera wolność.

Emocja: Złe intencje. Faryzeusze podchodzą do Jezusa i zadają Mu pytanie o możliwość rozwodu z żoną z jakiegokolwiek powodu. Nie działają w dobrej wierze. Nie szukają prawdy. ‘Wystawiają Jezusa na próbę’. Także w sprawach religijnych i duchowych możemy działać w złej wierze, naginając wszystko do świadomych albo nieuświadomionych motywów. Rachunek sumienia jest dobrym miejscem do stawania w prawdzie.

Wezwanie: Poproszę o dar rozumienia wierności małżeńskiej i daru celibatu jako najwyższego przejawu miłości Boga. Podziękuję za dar powołania, jakie zostało mi dane.
Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam z tej podpowiedzi: Panie Jezu! Ty nie chcesz, abyśmy żyli utrudzeni i obciążeni. Ty wyzwalasz nas nawet wtedy, kiedy nasze życie jest dalekie od ideału. Ty chcesz, abyśmy mieli życie w pełni. Byśmy ze swobodą ducha odpowiadali na Boże powołanie. Daj mi wolność i hojność w pragnieniach i działaniu. Daj mi jasność umysłu i prowadź mnie Twoimi ścieżkami. Amen.