"Tylko mój Bóg jest prawdziwy. Twój Bóg nie ma nic wspólnego z prawdziwym Bogiem". Czy ktokolwiek ma prawo, by osądzić, jaki jest prawdziwy obraz Boga? I tu przychodzi pora na historię odważnej i oddanej Rut.
Relacje z synodu waldensów i metodystów we Włoszech wzbudziły pewien niesmak u niejednego odbiorcy w Polsce. Bo to właśnie u nas były dość tendencyjne. Natomiast gdy wczytamy się w relacje, choćby włoskie, to otrzymujemy cokolwiek inny obraz.
.jpg)
Często spotykam się z tezą, że człowiek może z przyrodą robić co chce, dowolnie zanieczyszczać, eksploatować złoża, zabijać tyle zwierząt, na ile ma ochotę, wycinać lasy, nawet te pod ścisłą ochroną. Nie zgadzam się na takie podejście.
Michał Lewandowski / DEON.pl
To, że w Polsce trwa regularna wojna między obozem "jednych" i obozem "drugich" wiem od dawna. Ale nie spodziewałem się, że tak szybko zamieni się w festiwal złych, prymitywnych i zwyczajnie po ludzku nieeleganckich wypowiedzi.
![Patryk Jaki i ks. Lemański przekroczyli granicę. Takie słowa nie powinny paść [KOMENTARZ]](https://static.deon.pl/storage/image/core_files/2017/8/31/fdb11b44ef926d9ff13aeea1ddb278a5/png/deon/articles-thumb-normal-breakpoint-default/patryk-jaki-i-ks-lemanski-przekroczyli-granice-takie-slowa-nie-powinny-pasc-komentarz.png "Patryk Jaki i ks. Lemański przekroczyli granicę. Takie słowa nie powinny paść [KOMENTARZ]")
Paweł Kowal napisał w "Rzeczpospolitej", że jasnogórskie kazanie prymasa Wojciecha Polaka wpisuje się w najlepszą tradycję Kościoła w Polsce. To prawda.
Żyjemy w czasach, w których polityka i zarazem historia często dzieje się na ulicach. Zdjęcie zrobione przez Angelo Carconi 24 sierpnia 2017 na rzymskim Piazza Indipendenza powinno zostać zapamiętane.
Nagranie z Jasnej Góry wywołało burzę w sieci. "Serdecznie prosimy wszystkich pobożnych, wrażliwych katolików o podjęcie modlitwy przebłagalnej i postu za to odrażające znieważenie Najświętszego Sakramentu".
Grzegorz Kramer SJ / DEON.pl
"Jeśli ten zdeklarowany chrześcijanin chce zabijać, to wychodzi z tego, że chce to robić - jak wszystko w swoim życiu - w imię Boga. Nie można tak. Mamy w tym świecie być przykładem, że da się żyć inaczej, że nie trzeba się kierować logiką odwetu i zemsty".
Ostatni tydzień upłynął mi pod znakiem współpracy z dominikanami. Muszę jednak przyznać, że ten czas wzbogacił mnie znacznie bardziej, niż się spodziewałem. Mogłem dotknąć zupełnie innej kultury życia zakonnego, niż ta, w której żyję.
Czy powinniśmy przyznać rację tym, którzy mówią, że obecnie mamy już do czynienia ze złem nieuleczalnym, którego żadna terapia nie jest w stanie wyplenić?
W dobie demokracji, vox populi, czyli głos ludu to ważki argument. Sam papież Franciszek zachęca do tego, by duszpasterze nie zawsze szli na czele stada, lecz nieraz w jego środku lub gdzieś przy końcu, aby mogli lepiej wsłuchiwać się w głos wiernych.
Nie jest wypełniona świętym płynem, który uzdrawia. Nikt się nad nią nie modli, choć towarzyszy jej silne błogosławieństwo. To nie żadna tajemnica, choć mało kto pamięta, że ta mała, niepozorna rzecz potrafi ratować życie.
Postawa otwartości na drugiego człowieka, nawet, jeżeli ma inny kolor skóry, mówi innym językiem, pochodzi z innej kultury, jest naturalną cechą ludzi wierzących.
Czy zbrodnia w Barcelonie nie jest dowodem i potwierdzeniem, że gotowość przyjmowania uchodźców i imigrantów, to coś więcej niż naiwność i uleganie pięknoduchom - to świadome sprowadzanie na siebie i na innych niebezpieczeństwa, realnego zagrożenia życia i zdrowia?
Bardzo niedawno został przeprowadzony kolejny atak terrorystyczny. Tym razem dotknął on kraj, w którym mieszkam, w którym mam przyjaciół, w którym przeżyłem Camino de Santiago.
Wiara wyraża się w czynach, w relacjach, a nie w obrzędach. Wspierając rodziców umierającego dziecka nie zastanawiam się, czy należą do krzyżowców, czy do esbeków.
Istniała pewna grupa religijnych ludzi, z pozoru bliska Boga, ale głęboko w sercu - daleka. Stała w opozycji do "nauki chrześcijańskiej", którą przyniósł Jezus. Wydaje się, że Ewangelia w sposób jasny ukazuje, że można religijnie żyć, mówić o Bogu i minąć się z Nim.
Mam przeczucie, że w Niebie to oni będą pchali wózki z nami, duchowo niepełnosprawnymi, na specjalnym oddziale dla chorych na duszy.
Europa się boi. A w niej boi się Polska. Boi się być może nawet bardziej niż Europa. Czego się boi Europa i Polska? Islamu. Czy słusznie? Może powinna bać się czego innego?
Nikt nie ma wątpliwości, że są to czyny nikczemne i haniebne, które winny były zostać ukarane.
{{ article.description }}