Czy każdy papieski dokument przez aklamację powinien być przyjmowany jako przedmiot bezkrytycznego zachwytu? Czy wolno takie wątpliwości głośno i publicznie wyrażać, czy też przyznanie się do nich naraża Kościół na rozbicie?
Przy naszych wątłych siłach jednak się udaje. Tam, gdzie dobra wola i ludzka słabość, tam miejsce na Bożą moc.
Czy rozszerzenie możliwości rozgrzeszania z grzechu aborcji rzeczywiście stanowi wielką rewolucję w dotychczasowej praktyce pokutnej? Na to pytanie odpowiada Marek Blaza SJ.
Choć Nadzwyczajny Rok Jubileuszowy się skończył, Papież Franciszek w pewnym sensie go "przedłużył". Dlaczego? Ponieważ najważniejsze dopiero przed nami.
List papieża Franciszka na zakończenie Jubileuszowego Roku Miłosierdzia zachęca do wielu form miłosierdzia. Odkryciem była dla mnie zachęta do milczenia.
Wszyscy jesteśmy zabójcami. Na każdego znalazłby się paragraf. Mówiąc językiem Nowego Testamentu "Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą", "nie ma takiego, co dobrze czyni, zgoła ani jednego".
Mój Rok Miłosierdzia zaczął się od bardzo konkretnej historii i spotkania. Wtedy nie spodziewałem się, że ta krótka wizyta w małej wiosce tak bardzo zmieni moje życie.
Na ile trafnie i precyzyjnie słowo "manowce" opisuje realia, w jakich znaleźli się "byli księża"? A może właściwsze byłoby stwierdzenie, że są nie "na manowcach", ale "na peryferiach"?
Głęboko wierzę, że Kościół w Polsce - nie tylko kler, hierarchowie, ale przede wszystkim wierni świeccy - potraktują ten dokument i jego uroczyste odczytanie jako odpowiedzialność i szansę. Że nie będą w nim widzieć jedynie "kolejnego masowego nabożeństwa".
Jacek Siepsiak SJ / DEON.pl
Oto czterej kardynałowie opublikowali (w bardzo niszowym piśmie) pretensję, że papież nie odpowiedział na ich pytania. Żądali odpowiedzi "tak lub nie" jak, nie przymierzając, jakiś prokurator wobec oskarżonego.
Jestem już w drugiej połowie życia. Zadaję sobie pytanie: jaką Polskę przekażemy młodemu pokoleniu? Jakiej chcą młodzi? Nad jaką codziennie pracujemy w domu, szkole, pracy, polityce, w Kościele wreszcie?
Arturo Sosa SJ / DEON.pl
Publikujemy pełny tekst homilii ojca generała Artura Sosy SJ podczas mszy świętej na zakończenie 36. Kongregacji Generalnej.
!["Spójrzmy na świat oczami ubogich" [PEŁNY TEKST]](https://static.deon.pl/storage/image/core_files/2016/11/15/8dabfcf64e89bc7ff8b832180e41f1d4/jpg/deon/articles-thumb-normal-breakpoint-default/spojrzmy-na-swiat-oczami-ubogich-pelny-tekst.jpg "\"Spójrzmy na świat oczami ubogich\" [PEŁNY TEKST]")
Z powodu braku informacji o nich - o tym, kim są, jakie mają zamiary i przekonania - stają się tajemniczymi "siłami" o nadzwyczajnej mocy i wpływach. Dlatego tak łatwo można ich wpisać w mechanizm spiskowej teorii dziejów. Nietrudno też demonizować owe "siły", widząc w nich przyczynę całego zła, które istnieje na świecie.
Czy za pontyfikatu papieża Franciszka w Watykanie nastąpiła zmiana władzy? Czy Sekretariat Stanu Stolicy Apostolskiej utracił swoją tradycyjną rolę głównego papieskiego doradcy i został zastąpiony przez Radę Kardynałów?
Kilka dni temu w Polsce swoją spowiedź ze szczegółami opisała w dodatku do jednego z dzienników studentka dziennikarstwa. Co zastanawiające, nie spotkało się to ze szczególnie silną reakcją. Nie wybuchł wielki skandal. Nie zaczęła się dyskusja na temat granic, których w mediach nie należy przekraczać.
Cywilizacji chrześcijańskiej, triumfującej pod wieloma względami na polu kulturalnym i politycznym, zaczęło grozić, że popadnie w triumfalizm.
Dzisiaj świętujemy wszyscy, a starcia poglądowe zostawmy na inne dni w roku. Polska jest jedna i różnorodna. Chciałbym, żebyśmy doświadczyli tego dnia wspólnoty narodowej. Wolność polega na tym, że każdy ma prawo świętować po swojemu.
Świerzb norweski. Ja taki miałam, złapałam na Białorusi, nie, nie w Norwegii. Odlot! No i co się tak dziwicie, hę? Miłosierdzie to ryzyko. Świerzbu i wszy także, nie mówiąc o życiu.
Czy wobec tego warto się zajmować różnicami, które 500 lat temu były istotne dla rozwoju Europy? Jeśli jesteśmy przekonani, że różnorodność może ubogacać, to pewnie tak, to pewnie warto na niej budować. Katolicy mają się czego uczyć od protestantów i protestanci od katolików.
Krzyże rzucone na ziemię przez ludzi, krzyże, które runęły na ziemię na skutek wstrząsów - to obrazy, jakie w tych tygodniach ukazywały się naszym oczom niemal równolegle.
{{ article.description }}