Gdy jesteśmy skoncentrowani na sobie, zawsze grozi nam zatwardziałość serca

Zawsze nam grozi ‘zatwardziałość serca’, kiedy skoncentrowani jesteśmy na sobie, swoich wyobrażeniach, a nie chcemy słuchać czy poddawać się woli Boga.

Słowo na dziś (Mk 3,1-6)

Z Ewangelii wg św. Marka: Wszedł znowu do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschłą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć. On zaś rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Stań tu na środku!». A do nich powiedział: «Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego czy coś złego? Życie ocalić czy zabić?» Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: «Wyciągnij rękę!». Wyciągnął, i ręka jego stała się znów zdrowa. A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli naradę przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

Komentarz do Ewangelii (środa, 21.01.2025)

Obraz: Jezus wchodzi do synagogi w kolejny szabat i spotyka człowieka z ‘uschłą ręką’. Scena jest pełna trudnych emocji, które ostatecznie doprowadzają do końcowej narady i porozumienia przeciwko Jezusowi. Przyjrzę się tej sytuacji. Zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia. 

Myśl: Dzisiejsze opowiadanie kończy serię pięciu dyskusji wokół tematu relacji Prawa i Ewangelii, litery, która ‘zabija’ i Ducha, dającego życie. Mamy tutaj echo wielu dyskusji, które toczyły się przez wieki we wspólnotach chrześcijańskich na temat tego, jak przeżywać Mszę św., kto może w niej w pełni uczestniczyć (celnicy i grzesznicy? Faryzeusze i uczeni w Piśmie?), jak przeżywać post, czy jak święcić szabat? Zawsze nam grozi ‘zatwardziałość serca’, kiedy skoncentrowani jesteśmy na sobie, swoich wyobrażeniach, a nie chcemy słuchać czy poddawać się woli Boga.

Emocja: Dać się poprowadzić Jezusowi. Jesteśmy na początku Ewangelii św. Marka, ale tu Jezus objawia się nam: ‘usuwa się’, by przeżyć ‘nowy exodus’, uwalnia lud od chorób, śmierci i grzechu, wyprowadza na pustynię i karmi manną. To sakramenty wtajemniczenia: katecheza, chrzest i Eucharystia. Uczeń to jest ten, kto się daje poprowadzić Panu, pouczyć Jego słowem i nakarmić chlebem Eucharystii.

Wezwanie: Poproszę o łaskę uwolnienia od fałszywego poczucia samowystarczalności. Podziękuję Mu za stałą obecność i towarzyszenie. Oddam się w opiekę i powierzę się świętemu Józefowi.