Ostatnie miejsce to nie taktyka – ewangeliczna pokora wyzwala nas z pułapki egoizmu

Zdobywanie szacunku bez względu na oczekiwania własne i innych. Poczucie wartości, szacunek zawsze łączą się z naśladowaniem Pana. Bez uniżenia i pokory, zajmowanie ‘ostatnich miejsc’ może być przejawem manipulacji i taktyki, która nie przyniesie spodziewanego owocu. Musimy dbać o szacunek do innych nie oczekując wzajemności i nie dopasowując się do cudzych oczekiwań.

Słowa ewangelii na dzisiaj (31 października 2026 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili.
Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich: «Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: "Ustąp temu miejsca!"; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: "Przyjacielu, przesiądź się wyżej!"; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony».

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 14,1.7-11):

Obraz: Po dokonaniu cudu uzdrowienia Jezus opowiada biesiadnikom posiłku szabatowego przypowieść o uczcie. Wydaje się, jakby była to subtelna lekcja dobrych manier. W rzeczywistości jest to objawienie sądu Boga, który widzi rzeczy inaczej niż my. Posłucham tych słów. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.
Myśl: Jezus zachęca swoich słuchaczy, aby zajmowali ‘ostatnie miejsce’, bo ono należy do Syna. Bóg kocha ostatnich i to jest także zadanie dla nas. Jeśli Bóg kocha ‘ostatnich’ to i my winniśmy ich kochać. Przypowieść powtarza to, co jest doświadczeniem Maryi w Magnificat. Odziera nas z tego, co próżne, z zapatrzenia we własne ja. Uzdalnia nas do życia Bogiem. Wyrywa nas z pułapki zapatrzenia w siebie. Bóg upodobał sobie w tym, co słabe i małe. Tam odnajdziemy też Jezusa. On się daje znaleźć w słabym i najmniejszym.
Emocja: Zdobywanie szacunku bez względu na oczekiwania własne i innych. Poczucie wartości, szacunek zawsze łączą się z naśladowaniem Pana. Bez uniżenia i pokory, zajmowanie ‘ostatnich miejsc’ może być przejawem manipulacji i taktyki, która nie przyniesie spodziewanego owocu. Musimy dbać o szacunek do innych nie oczekując wzajemności i nie dopasowując się do cudzych oczekiwań.
Wezwanie: Poproszę o łaskę ‘uznania swojego miejsca’, bez spodziewania się czegokolwiek i wybujałości. Podziękuję Panu za pokazywanie nam prawdziwego oblicza Boga.
Zakończę modlitwą spontaniczną albo skorzystam z propozycji o. Silvano Faustiego SJ: Panie, pomóż mi zrozumieć, że prawda to przeciwieństwo pozoru. Zlikwiduj ślepotę i oszustwo w moim sercu, które są źródłem zamknięcia w egoizmie i przemocy; obdarz mnie tą pokorą, która jest Twoją największą zaletą, bo Ty jesteś miłością. Amen.