Wracając pociągiem, czytam jeden z komentarzy do wydarzeń z Warszawy: "Dlaczego nie było księży i sióstr zakonnych…". W tym miejscu chciałem zapytać, kiedy zrozumiemy, że katecheza nie jest teologicznym kwiatkiem do eklezjalnego kożucha lub też problemem tylko jakiejś grupy nawiedzonych, świeckich katechetów. Nakaz misyjny Pana Jezusa (por. Mt 28,19) jest istotą tożsamości Kościoła i jego posłannictwa.
Facebook.com / tk
Od kiedy towarzyszę duchowo ludziom (już ładnych parę lat), a zwłaszcza od kiedy spowiadam, czyli odkąd bywam dopuszczany do naprawdę delikatnych miejsc w ich sercach, sporo moich poglądów się zmieniło. Najbardziej zmienił się jednak mój sposób wypowiadania się na różne tematy, zwłaszcza publicznie. Kto mnie obserwuje od dłuższego czasu, z pewnością zauważył tę zmianę. Ma to dwie zasadnicze przyczyny – czytamy we wpisie jezuity o. Dominika Dubiela na Facebooku.
Kiedy szczerze pytamy, jesteśmy gotowi do usłyszenia odpowiedzi i ewentualnej zmiany przekonań. Wystawianie na próbę zdradza podstęp, zamknięcie i niezdolność do szukania prawdy, lecz zatwardziałość i forsowanie swoich teorii. Jezus niezrażony sytuacją przypomina to, co jest istotą Prawa. Ono może narzucić wszystko oprócz miłości. Ona wypływa z wnętrza osoby, z serca i nie jest abstrakcyjna.
Opowiadania biblijne nie są opisem przeszłości. Są zwierciadłem teraźniejszości. Przez nie ten, kto je czyta, może zobaczyć, co się w nim dzieje.
WAM / pk
Dar życia, gdy lekarze nie dawali choćby cienia szans, ulga w bólu, zdrowie po trudnej operacji, niespodziewana pomoc finansowa, znalezienie ukochanej. To tylko niektóre z cudów, które dokonały się za wstawiennictwem świętej Rity - patronki od spraw beznadziejnych. Poznaj siedem poruszających historii.
Deon.pl / tk
W chwilach udręki i lęku warto zwrócić się do świętej Rity, patronki spraw trudnych i beznadziejnych, prosząc ją o wsparcie i ukojenie. Przykład jej życia, które było pełne cierpienia, może sprawić, że będzie ona bliska tym, którzy zmagają się z trudnościami.
Boża miłość i zbawienie są darami, które przewyższają wszelkie nasze zasługi i uczynki. To darmowy prezent od Ojca, który nie jest uzależniony od naszych starań. Na czym opiera się nasza nadzieja – czy jest to bezwarunkowa miłość Boga, czy nasze własne poczucie sprawiedliwości i zasług?
YouTube.com / tk
Yassir wychował się w fanatycznej rodzinie muzułmańskiej. Do tego stopnia nienawidził wszystkich, którzy byli wyznawcami innej religii, że niemal śmiertelnie pobił Zachariasza, chrześcijanina. Niezwykły bieg wydarzeń sprawił jednak, że Yassir uwierzył w Jezusa. Poznaj poruszającą historię nawróconego muzułmanina.
swieccy.dominikanie.pl/dm
Litania dominikańska jest przeznaczona do odmawiania we wszystkich potrzebach i utrapieniach. Jest starsza niż litania loretańska, która powstała w 1578 roku.
Andrzej Zając OFMConv
Bóg nie pozostawił człowieka samego na ziemi. Cały czas mu towarzyszy i na różne sposoby ujawnia swoją obecność. Jak zauważać te Boże interwencje i jak czytać znaki, które daje?
Kto się może zbawić? Kto może osiągnąć wolność od posiadania dóbr, wpływu, poczucia sprawczości? Nie jest to możliwe własnymi siłami.
DEON.pl / pk
Jeśli szukasz inspiracji dotyczącej wieczornej modlitwy, trafiłeś na coś wyjątkowego. To brewiarzowy hymn, który w czasie nieszporów odmawia Kościół katolicki. Warto pomodlić się nim przed snem i powierzyć rozpoczynającą się noc Jezusowi.
Ewelina
Czekałam tyle lat! I myślę, że to jeszcze nie koniec. To dopiero początek. To jest chyba największy cud w moim życiu, a nie mam dnia bez cudów. Jestem bardzo wdzięczna ojcu Wenantemu Katarzyńcowi za jego wstawiennictwo w otrzymaniu tej łaski.
![To największy cud w moim życiu. A nie mam dnia bez cudów [ŚWIADECTWO]](https://static.deon.pl/storage/image/core_files/2024/8/19/a0a2c89bf62832902887bb8371a1d8d7/jpg/deon/articles-thumb-normal-breakpoint-default/to-najwiekszy-cud-w-moim-zyciu-a-nie-mam-dnia-bez-cudow-swiadectwo.jpg "To największy cud w moim życiu. A nie mam dnia bez cudów [ŚWIADECTWO]")
Mam głębokie przekonanie, że tekst biblijny dopomina się o interakcję z nami także na poziomie graficznym. Widzę u siebie, że droga od tego, co przeczytałam, do tego, co przyjęłam do swojego życia, bardzo się skraca, kiedy zostawię jakiś widzialny ślad w tekście – pisze Maria Miduch w książce "Słowo przed Słowem. Zachwyć się Pismem Świętym", której fragment publikujemy.
Życie każdego ucznia Chrystusa przechodzi przez ubóstwo, pokorę i służbę. Nie dotyczy to tylko dóbr materialnych, ale wszystkich innych: intelektualnych, moralnych i duchowych.
Liturgia słowa dzisiejszej niedzieli zachęca nas do tego, żeby kontynuować refleksję o Eucharystii. Sakrament ten trudno zgłębić, a jego bogactwo niełatwo jest opisać w kilkusetwyrazowym tekście. Trudno bowiem pojąć ogrom miłości zawarty w niewielkim kawałku Chleba. Nie mieści się w głowie to, co Bóg mówi do człowieka, dając mu samego siebie do jedzenia: „Jezus powiedział do Żydów: «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata». Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?»” (J 6,51-52).
„Jak On może…?” Szemranie, narzekania, spory są znakiem tkwienia we własnych wyobrażeniach, koncepcjach i przyzwyczajeniach, odrzucając to, co Bóg zamierzył i czego dokonał na krzyżu. Upór z jakim to robimy świadczy o zamknięciu na Boże Słowo.
PAP / jk
„Najczęściej kapliczki, w przeróżnych formach, są wyrazem głębokiej wiary” – powiedziała w wywiadzie dla PAP Barbara Domańska, radna dzielnicy Praga-Północ ze Stowarzyszenia Kocham Pragę. Poza religijnym aspektem, ludzie doceniają również historyczną i kulturową wartość kapliczek.
„Dopuśćcie dzieci!” Dziecko żyje dzięki temu, że jest przyjęte i kochane. Nie jest prawdą, że nie może wierzyć, bo żyje całkowitym powierzeniem się i zdaniem na łaskę innych. Ma swój „rozum i żyje czystą wiarą”. Należy do tych ‘wszystkich’, którzy mogą ‘przyjść do Jezusa’.
W konferencji o ciszy, którą Krzysztof głosił do kleryków w opolskim seminarium (2007 r.) wskazał na dwa etapy w jej przeżywaniu. Pierwszy, niezwykle trudny, to czas kiedy cisza odsłania nasze lęki, prawdę o nas samych. Trzeba przetrwać ten odcinek. Wielu jednak nie przechodzi tego etapu - nie ma z kim unieść tego, co boli.
{{ article.description }}