Imiona świętych

Jest to dobrze w Polsce znane imię pochodzenia litewskiego. Jego litewska forma to Výtautas, a ruska Vitovt, zaś zlatynizowana Withawdus, Withowdus, niemiecka Witawd, Witoud. Imię to ma budowę dwuczłonową: vý- + -tautas. Pierwszy człon vý- pozostaje w etymologicznym związku z czasownikiem výti 'gnać',...

Forma skrócona germańskich imion złożonych z pierwszym członem stsas. hw-t 'biały', nawiązująca semantycznie do łacińskiego Albinus przez germ. Albuinus. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Vito, Vitonus, fr. Vanne, niem. Viton, wł. Vitone. Witon, biskup Verdun. Wiadomości, które o nim posiadamy, pochodzą...

Jest to słowiańskie imię złożone; w pierwszym członie występuje element rzeczownikowy wito- 'pan, władca', a w drugim -sław. Imię to mogło ulec skróceniu, w którego wyniku powstała forma Wisław. Formy zdrobniałe tego imienia to Wit, Witek, Witko, Witaj, Witosz. Formę Witosz znajdujemy w Bulli gnieźnieńskiej...

Imię męskie pochodzenia germańskiego, anglosaskiego, od słowa pospolitego hw-t- 'biały'. Punktem wyjścia jest w tym wypadku stsas. imię Alfwin / Albuin 'przyjaciel elfów', które fałszywie zlatynizowano na Albinus 'biały, jasny'. I to łacińskie znaczenie nałożono na anglosaskie hw-t 'biały'. Odpowiedniki...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: will- / wil- (swn., stsas. willio) 'wola' oraz -wald (-old) - -waldaz 'panujący, rządzący'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Vivaldus, ang., niem. Vivald, wł. Vivaldo. Wiwald (Ubald), eremita z Toskanii. Urodził się około 1250 r. w San Gimigniano. Gdy dorósł,...