Szukana litera: "o"
Imię pochodzenia egipskiego Ounophris, przejęte do greki w postaci Onouphrios, a następnie do łaciny jako Onuphrius. Było to w Egipcie imię teoforyczne, bowiem takim przydomkiem Egipcjanie nazywali Ozyrysa 'zawsze szczęśliwy'. W Polsce imię notowane od XV w. Częstsze jest u wyznawców Kościoła wschodniego....
Zobacz więcejImię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen od wyrazu pospolitego upilio, -onis / opilio, -onis 'pasterz owiec'. Nie można jednak wykluczyć etruskiego pochodzenia imienia. W łacinie występowały dwie jego formy: Opilius i Opelius. W Polsce imię nie było używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Opilius,...
Zobacz więcejImię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen, w którego funkcji występuje przymiotnik pospolity oportunus / opportunus (dla mężczyzny) i oportuna / opportuna (dla kobiety). Oportuna to 'zręczna, obrotna'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Oportuna, Opportuna, ang., niem. Opportuna, fr. Opportune. Oportuna,...
Zobacz więcejImię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen utworzone sufiksem -anus od gentilicium Optatius. Nomen gentilicium Optatius pochodzi zaś od wyrazu pospolitego optatus 'upragniony, pożądany, miły'. Optatianus to 'należący do Optatiusa' w wyniku wyzwolenia lub adopcji. Odpowiedniki obcojęz.: łac....
Zobacz więcejJest to imię wywodzące się z języka łacińskiego, pierwotnie cognomen Optatus, Optata 'upragniony, pożądany', utworzone od pospolitego słowa optatus, -a. Imię takie nadawano dziecku, które było długo oczekiwane przez rodziców. Na gruncie łacińskim od formy Optatus utworzono wtórne cognomen Optatianus. W...
Zobacz więcejJest to zlatynizowana forma żeńskiego imiena, które pochodzi ze skrócenia celtyckiego (irlandzkiego) imienia ODRAN. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Oranda, Oranna, ang. Orana, Oranna, fr. Orande. Oranda z Eschweiler. Wedle późno spisanej legendy miała być córką jakiegoś szkockiego króla i jego żony Iweliny,...
Zobacz więcejImię pochodzenia greckiego: Orést-s, wywodzone przez Platona od wyrazu pospolitego óros 'góra, wzgórze', co miało odpowiadać brutalnemu charakterowi starożytnego bohatera, syna Agamemnona, zabójcy swej matki Klytajmestry i jej kochanka. W Polsce pojawiło się w XIX w., ale większej popularności nie zyskało....
Zobacz więcej