Człowiek święty to piękny umysł i piękne serce. Świętość to doskonała miara człowieka i jego człowieczeństwa. Niestety, obecne czasy charakteryzuje dość swobodny stosunek do tej najwspanialszej perspektywy, którą Bóg oferuje człowiekowi.
Radio Watykańskie / drr
Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że Jan Paweł II, spotykając się z żydami czy wypowiadając się na ich temat, stale pamiętał o Tym, kto najbardziej wyznawców chrześcijaństwa i judaizmu łączy - czyli o Jezusie z Nazaretu.
Geneza powołania Josepha Ratzingera jest dość niejasna. Czasami można wręcz odnieść wrażenie, że stał się on księdzem przez przypadek. Dowiadujemy się bowiem, że do seminarium wstąpił za radą proboszcza, idąc w ślady brata...
Eucharystia jest w życiu chrześcijanina pokarmem wędrowca. Idąc w procesji za Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie uświadamiamy sobie, że nasze życie jest wędrówką i nie mamy tutaj na ziemi stałego miejsca. Jezus dając nam siebie samego daje nam pokarm na życie wieczne. On zaspakaja w nas jeden z największych głodów, jakich może doświadczyć człowiek: głód Boga.
Tajemnica Trójcy Przenajświętszej znajduje się w centrum chrześcijańskiej wiary i duchowości ignacjańskiej. Wystarczy wspomnieć o wizji Trójcy Świętej jaką miał św. Ignacy w Manresie a także o jego późniejszym doświadczeniu mistycznym bycia przyłączonym do Jezusa przez Ojca. Miało ono miejsce w La Storta pod Rzymem. O jego wielkiej pobożności wobec Trójcy świętej świadczą Opowieść Pielgrzyma oraz Dziennik duchowy.
W maju tego roku mija 30. rocznica śmierci Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego i zarazem 30. rocznica zamachu na życie Jana Pawła II. Wszystko, co Polska zawdzięcza tym dwóm wielkim Polakom, zawdzięcza dlatego, że szli ze sobą ramię w ramię.
Piotr Lenartowicz SJ
„Święci z charakterem” to panorama około stu osób, które w Kościele katolickim są uważane za szczególnych Przyjaciół Pana Boga. Nie znajdziemy tu ich życiorysów - jedynie wybrane przez Autora wydarzenia z ich życia lub ich wypowiedzi, ujawniające ich stosunek do rzeczywistości.
Beatyfikacja Jana Pawła II przypominała nam Jego dwudziestosiedmioletnią niemal obecność między nami. Był to dla nas czas wielkiego świadectwa wiary, modlitwy, życzliwości i dobroci, moralnej wierności, pokornej akceptacji cierpienia i choroby.
KAI / drr
Kardynał Wyszyński nie może zostać przez Polaków zapomniany, to byłaby ogromna niewdzięczność - mówi o. Gabriel Bartoszewski, który jest odpowiedzialny za przygotowanie materiałów o heroiczności cnót w toczącym się procesie beatyfikacyjnym Prymasa Tysiąclecia.
Masowo pojawiające się w ostatnim czasie, bardzo różnej jakości publikacje oraz inne medialne przekazy o Janie Pawle II, przedstawiają Papieża jako zwyczajnego człowieka, który płacze i śmieje się, bawi z dziećmi, ściska dłoń nieuleczalnie chorego i potrafi wyjść do każdego człowieka. Jest to miły, pełen ciepła i dobroci człowiek, który całe życie oddał służbie Bogu i innym ludziom.
Jan Paweł II przyjeżdżał do różnych krajów przede wszystkim po to, by głosić Jezusa. Chociaż pojawiały się głosy o sile jego perswazji, bogactwie osobowości, on często przypominał: ja jestem po to, by głosić Jezusa, dlatego nie koncentrujcie się na mnie samym!
Orędzie miłosierdzia Bożego zawsze było mi bliskie i drogie – wyznał Ojciec Święty Jan Paweł II w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach – zabrałem ze sobą na Stolicę Piętrową i [ono] niejako kształtuje obraz tego pontyfikatu. To najgłębsza i najdoskonalsza charakterystyka posługi papieskiej kard. Wojtyły na Stolicy Piętrowej.
I dlatego - zanim stąd odejdę, proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię Polska, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością - taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym, abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy. Jan Paweł II, fragmenty homilii wygłoszonej na Błoniach w Krakowie, podczas pierwszej pielgrzymki do ojczyzny, 10 czerwca 1979 roku
Ojciec Święty bardzo głęboko zachowywał w swoim sercu słowa św. Pawła Apostoła: Biada mi gdybym nie głosił Ewangelii, biada mi gdybym nie dzielił się z innymi tym wielkim skarbem wiary, tą wielką przygodą spotkania z Jezusem Chrystusem.
Stanisław Biel SJ
W mojej pamięci Jan Paweł II zapisał się w przede wszystkim jako autentyczny świadek Chrystusa i człowiek prostoty, otwartości, miłości i … humoru. Najpiękniejsze świadectwo o nim, jakie miałem okazję usłyszeć pochodzi od ks. kardynała Dziwisza: „On był zakochany w Bogu. Żył Bogiem. Każdego dnia zaczynał od nowa”.
Zawsze miałem kłopoty z patronem. Kiedy rodzice zanieśli mnie do świątyni, aby mnie kapłan ochrzcił, ten zatrzymał nad moja głową naczynie chrzcielne i spojrzawszy z politowaniem na moich rodziców, zapytał Zbigniew? Jaki Zbigniew? Nie ma takiego świętego. I dodał: Będzie Stefan.
DEON.pl / wikipedia.pl / mateusz.pl / wm
Święty Kościoła Katolickiego, Biskup Sewilli, wybitny naukowiec i autor niezliczonych dzieł to tylko niektóre z atrybutów św. Izydora, patrona Internetu, Internautów informatyków i programistów, którego wspomnienie Kościół obchodzi 4 kwietnia.
Chyba już nie dziwi dzisiejsza tendencja, aby nie tyle zajmować się Jej przywilejami, ale ukazać Maryję jako “kobietę naszych czasów”, kogoś nam bliskiego. Ponad sto lat temu myślała tak młoda karmelitanka z klasztoru w Lisieux.
Rozważania na temat laikatu rozpoczyna się często od dość głośnego w swoim czasie epizodu , ktόry związany był z Johnem Henry Newmanem (1801 -1890), angielskiego konwertyty, wybitnego intelektualisty, pod koniec życia kardynała, dziś błogosławionego.
Porównywana do Gandhiego czy Martina Luthera Kinga Dorothy Day (1897 -1980) uważana jest za jedną z najciekawszych i najbardziej wpływowych postaci XX wieku.
{{ article.description }}