Szukana litera: "h"
Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie związane z wyrazem pospolitym hortulus 'ogródeczek'. Hortulana to zatem 'kobieta zajmująca się ogródkiem, ogrodniczka'. W Polsce nie używane poza zakonami. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Hortulana, wł. Ortolana. Hortulana z Asyżu. Pochodziła z rodziny rycerskiej,...
Zobacz więcejImię łacińskie, genetycznie cognomen utworzone od wyrazu pospolitego hospitus, -a, -um 'przyjacielski, obcy'. Od cognomen Hospitius funkcjonowało też wtórne Hospitianus. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Hospitius, niem. Hospizius. Hospicjusz, pustelnik spod Nicei. Znamy go gównie dzięki Grzegorzowi z Tours....
Zobacz więcejImię pochodzenia czeskiego, utworzone za pomocą sufiksu -ata (por. pol. Kalata) od przymiotnika hrozný 'straszny, srogi, groźny'. Forma ta pierwotnie była traktowana jak zdrobnienie. Można ją również interpretować jako zdrobnienie słowa hrozno 'grono', wtedy imię trzeba by rozumieć 'gronko'. Odpowiedniki...
Zobacz więcejJest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Złożone jest z członu hugu 'rozum' i -bert (berth, beraht) 'sławny'. Całość tłumaczy się 'sławny rozum'. W Polsce imię to jest znane, jako patrona myśliwych, chociaż niezbyt często używane. (W Panu Tadeuszu przed polowaniem odbywa się nabożeństwo w kaplicy...
Zobacz więcejJest to imię pochodzenia germańskiego, wywodzące się ze słowa hugu (huge) 'zmysł, rozum, talent'. Element ten częsty bywa w imionach germańskich, szczególnie jako człon pierwszy (podobnie jak w drugim członie w słowiańskich imionach -mysł). Przypuszcza się, że imię Hugo lub Hugon (końcowe -n wzięte z...
Zobacz więcejImię powstało na gruncie włoskim od imienia Hugo, -onis (wł. Ugo). Zawiera ono germański element hugu (huge) 'rozum, zmysł, talent'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Hugolinus, wł. Ugolino. Święci lub błogosławieni, znani pod tym imieniem, nie są liczni. W specjalistycznych opracowaniach pojawiają się cztery...
Zobacz więcejImię pochodzenia germańskiego, spieszczenie imienia męskiego Humbel, Humpel - Hunibald. W pierwszym członie zawarty jest element hun- (niem. Hüne) 'olbrzym', a w drugim -bald 'odważny, silny, mężny'. Może to być też zromanizowana postać imienia Humberga. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Humbelina, niem....
Zobacz więcejImię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: hun- 'olbrzym' i -bert / -berht / -beraht 'sławny, szlachetny'. W Polsce znane jako nazwisko. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Humbertus, ang., niem. Humbert, wł. Umberto. Hagiografowie wyliczają sześciu świętych lub błogosławionych noszących to imię....
Zobacz więcej