Imiona świętych

Imię pochodzenia germańskiego (a właściwie germańska substytucja imienia celtyckiego), złożone z członów: win- / wun- (stsas. wini, wuni) 'przyjaciel' i -stan (swn. stain) 'kamień, skała'. Znawcy przedmiotu interpretują człon -stan - -stein jako nawiązanie do broni z epoki kamiennej lub do kamienia...

Imię germańskie, złożone jest z członów: vist(er)- 'gazy w jelitach' lub fister- - pfister (łac. pistor) 'piekarz' i -mund / -munt 'ochrona; obrońca'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Wistremuntus, Wistremundus, ang., niem. Wistremundus, Wistremund.

Jest to imię rzymskie, prawdopodobnie pochodzenia barbarzyńskiego (etymologia bliżej nieznana) albo łacińskiego (od niewystępującego samodzielnie wyrazu vitus, -a, -um 'chętny, ochoczy'; por. invitus, -a, -um 'niechętny, zmuszony'). Imię Vitus w inskrypcjach chrześcijańskich występuje w formie: sanctus...

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen utworzone sufiksem -anus od Vitalis. Vitalianus to 'adoptowany lub wyzwolony przez Vitalisa'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. ang., niem. Vitalianus, fr. Vitalien, wł. Vitaliano. Witalian, papież. Pochodził z Segni. Na tron św. Piotra wstąpił 30 lipca...

Imię łacińskie, genetycznie żeńskie cognomen utworzone posesywnym lub zdrabniającym sufiksem -ina od Vitalis. Vitalina to 'córka Vitalisa' lub 'mała, kochana Vitalisa'. Odpowiedniki obcojęz.: łac, ang., niem. wł. Vitalina, fr. Vitaline. Witalina, dziewica. Grzegorz z Tours opowiada o niej w dziełku...

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, pierwotnie cognomen Vitalis 'życiowy, zdolny do życia'. Wyrażało ono życzenie rodziców, żeby dziecko dobrze się chowało. Imię to jest w Polsce znane, choć rzadko używane. W średniowieczu brzmiało u nas Witalisz. Dobrze znają je dzieci z żartobliwych wierszyków o...

Imię germańskie, złożone z członów: wit- (swn. witu) 'las, drzewo' i -burg 'ochrona, gród, zamek'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Withburga, Vitburga, ang., niem. Withburga. Witburga z Dereham. Była najmłodszą z córek króla Esseksu. Wcześnie zaczęła oddawać się praktykom pobożnym. Wybudowała też sobie...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: wit- (swn. witu) 'las, drzewo w lesie' i -sind (swn. sind, sinda) 'wyprawa wojenna, wojownik uczestniczący w wyprawie wojennej'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Witesindus, Visindus, Visinthus, ang., niem. Wisind, Wisinth, wł. Witesindo. Witesynd, męczennik...