Imiona świętych

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie forma żeńska cognomen Venerandus (Veneranda) 'czcigodny, godny uwielbienia'. Wenera jest skróceniem tego cognomen, a nie teoforycznym imieniem bogini. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem., wł. Veneranda, fr. Vénérande. Wenera (Weneranda), męczennica....

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen Venerandus 'godny uwielbienia, szacunku; ten, którego powinno się obdarzać szacunkiem', utworzone na bazie tzw. gerundivum venerandus, -a, -um od czasownika venero / veneror 'czcić, wielbić; błagać, prosić'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem....

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen lub gentilicium utworzone sufiksem -ius od wyrazu pospolitego venero / veneror 'czcić, uwielbiać; błagać, prosić' lub od imienia bogini Venus (gen. Veneris) - będącej uosobieniem wdzięku, powabu i miłości - żony Wulkana, a matki Kupidyna i Eneasza....

Jest to włoska forma skrócona łacińskiego imienia BONAWENTURA. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., hiszp., wł. Ventura. Wspominają niektórzy trzech świętych tego imienia. Jednego z nich wymienimy w aneksie, mówiąc o Męczennikach Japońskich. Drugi, eremita czczony w Umbrii (11 sierpnia), wydaje się być...

Jest to włoskie spieszczenie (przez dodanie zdrabniającego sufiksu -in) imienia Wentura (Ventura). Odpowiedniki obcojęz.: łac. Venturinus, niem. Venturin, wł. Venturino. Wenturyn z Bergamo. Urodził się 9 kwietnia 1304 r. Gdy miał piętnaście lat, wstąpił w rodzinnym mieście do dominikanów. W 1329 r....

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen, w którego funkcji został użyty przymiotnik pospolity venustus, -a, -um 'miły, powabny, pełen wdzięku, wytworny'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem. Venustus, fr. Venuste, wł. Venusto.

Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem., wł. Venusta, fr. Venuste. Męczennicę tego imienia wymieniały niektóre martyrologia pod dniem 5 maja. Znajdowała się pośród wielkiej gromady innych, którzy śmierć męczeńską ponieść mieli w Tarsie, w Cylicji. Gromadzie przewodniczył Afrodyzjusz. Nic o tych męczennikach...

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie wtórne cognomen utworzone sufiksem -anus od gentilicium Venustius. Venustianus to 'przyjęty do rodu Venustiusa przez wyzwolenie lub adopcję'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Venustianus, ang., niem. Wenustian, fr. Venustien, wł. Venustiano. Wenustian, męczennik...

Imię łacińskie, wtórne cognomen utworzone od pierwotnego Venustus zdrabniającym lub wyrażającym przynależność do kogoś, pochodzenie od kogoś sufiksem -inus. Venustinus to 'mały, kochany Venustus' lub 'pochodzący od Venustusa, syn Venustusa'. W dawnej hagiografii mieszano niekiedy imiona Wenust i Wenustyn. Odpowiedniki...