Imiona świętych

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, wtórne cognomen utworzone za pomocą sufiksu -inus od formy Victor. Żeńska forma to Victorina. W Polsce imię to przyswojone zostało w formie Wiktoryn i czasem mieszano je z Wiktorem. Dzisiaj jest to imię rzadkie. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Victorinus, fr. Victorin,...

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen, którego podstawę stanowi przymiotnik pospolity, będący epitetem bogini Victorii: victrix, -icis 'zwyciężająca, głosząca zwycięstwo'. Odpowiedniki obcojęz.: łac., ang., niem. Victricius, fr. Victrice, wł. Vittricio. Wiktryk z Rouen. Dowiadujemy się...

Imię pochodzenia łacińskiego, wtórne cognomen powstałe w wyniku kontaminacji dwóch imion: Victurus i synkopowanej formy imienia Victor(i)nianus, która utworzona została od cognomen Victorinus, wyrażającego pochodzenie od Victora lub będącego spieszczeniem Victora. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Victurnianus,...

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen utworzone od tematu participium futuri activi (wyrażającego w połączeniu ze słowem posiłkowym sum czynność zamierzoną - tzw. coniugatio periphrastica activa) czasownika vinco, vincere, vici, victum. Victurus, zgodnie ze znaczeniem kategorialnym, wskazuje...

Imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen od wyrazu pospolitego villanus / vilanus 'mieszkaniec wsi, wieśniak' (-villani dicti sunt a villa...-: Glossarium mediae et infimae habitantis, tomus VIII, Niort 1887, 331). W zapisach łacińskich spotyka się też ludową formę Vellanus. Odpowiedniki...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: will- / wil- (swn., stsas. willio) 'wola' i -bert(h) / -brecht / -precht 'jasny, błyszczący, wspaniały'. Czasem mieszało się z bliskobrzmiącym imieniem WIBERT. Forma Guilbert jest wynikiem romanizacji imienia. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Wilbertus,...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: will- / wil- (swn., stsas. willio) 'wola' i -burg (swn. bergen 'gromadzić, strzec, pilnować', stsas. bärgan 'ochraniać, chronić') 'ochrona, zamek obronny'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Wilburgis, Vilburga, Willburga, ang. Wilburga, Willburga, fr. Wilbourge,...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: will- / wil- (swn., stsas. willio) 'wola' i -bald / -bold (przejście -bald - -bold pojawia się po r. 850; w w. XI staje się powszechne) 'odważny, śmiały'. Pojawiająca się czasem forma -bal- ze zmiany -ld - -ll - -l ma charakter dialektalny, np. Bollwin...

Nazwą obejmuje się nieraz dwie grupy rzekomych męczenników, które były może grupami przeciwstawionymi sobie po to, aby uwypuklić prawosławne lub katolickie początki chrześcijaństwa na Litwie. O jednej z tych grup informowaliśmy pod hasłem Piotr Gasztołd; była to grupa, którą nazwać można franciszkańską....