Imiona świętych

Jest to imię pochodzenia germańskiego, złożone z elementów e- (ewa, ewe, eo, eu) 'prawo, układ, sprzysiężenie' i -wald (walt, waldan) 'kierowanie, panowanie'. Ewald zatem to ten, 'który panuje sprawiedliwie, według prawa'. W Polsce brak poświadczeń tego imienia. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Evaldus,...

Wymieniając charyzmaty św. Paweł wspomina także o charyzmacie ewangelisty (por. Ef 4, 11). Wyrażenie spotykamy ponadto w Dz 21, 8 i w 2 Tm 4, 5. Oznaczało misjonarza zobowiązanego do szerzenia i wyjaśniania Dobrej Nowiny - Ewangelii. Ewangelista nie utożsamiał się ani z apostołem, ani z pasterzem. Nie...

Imię greckie, genetycznie cognomen powstałe na podstawie przymiotnika euáristos 'najlepszy, miły, najprzyjemniejszy'. W Polsce pojawiło się dopiero w XVII wieku i jest używane (choć bardzo rzadko) do dziś. Nosił je m.in. Ewaryst Estkowski (1820-1856), założyciel Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. Odpowiedniki...

Jest to imię łacińskie, pierwotne cognomen utworzone na podstawie czasownika evado, evasi, evasum 'wyjść, wychodzić, ujść przed czymś'. Ewazjusz zatem to byłby 'ten, który przed czymś uszedł'. W Polsce znane tylko badaczom starożytności chrześcijańskiej. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Evasius, ros. Ewasij,...

Imię żeńskie pochodzenia celtyckiego. (oznacza -radość-, -światło-) lub wywodzące się z hebrajskiego imienia Ewa, od słów hajja lub hawwa (-wzięta od męża- lub -dająca życie-).

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen, którego podstawę stanowi wyraz pospolity eventum (eventus) 'wynik, rezultat, los'. Eventius to zatem 'człowiek losu, człowiek sukcesu'. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Eventius, ros. Ewentij, wł. Evenzio. Hagiografowie wymieniają pod tym imieniem...

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z elementów: ewer- / eber- / ebur- 'odyniec, dzik, wieprz' i -mar / -mer 'sławny'. W Polsce jako imię chrzestne nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Evermarus, Evermar, Evermarius, niem. Ebermar, Ebermer, Ewermar, Ewermer, Eburmar. Ewermar, męczennik....

Imię pochodzenia germańskiego, złożone z elementów: ewer- / eber- / ebur- 'odyniec, dzik, wieprz' i -mod 'duch, umysł, rozum'. W Polsce nie używane. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Evermodus, Ebermodus, fr. Evermoud, Evremoud, Ebremoud, niem. Ebermut, Ebermot. Ewermod, biskup Ratzenburga. Pochodził...